Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ellerimi sana açtım, bana kulum der misin,
Senden başka gidilecek, bir kapım yoktur benim,
Pişman oldum günahıma, beni af eder misin,
Bir kez değil milyon defa, feda olsun bedenim.

Alemleri sen yarattın, ben de aciz bir varlık,

Dört bir köşe, dolaşmışam Amedi,
Çinime atmışam kara çaketi,
Sur dibine kürsü attım oturdum,
Çağırdım Şeyhmus'u bir de Memedi.,

İnsan nasıl olmalı diye soru soranlara,
Onlara derim ki gidin bakın yeni doğanlara.

Siverek küçesinde
Uzandım keçesinde
Dengbejleri(ozan) dinledim
Uzun kış gecesinde

Kormışkanda çiçekler

Hayırlı akşamlar diliyorum
Herkese dualar ediyorum
Sizlerden uzak kalmış olsam da
Yürekten sizlerleyim diyorum

Bir tek ben mi doğruyu acaba söylüyorum
Asla böyle söylemim olmadı olmayacak
Deniz içinde yüzen insanlar görüyorum
Bekliyorum ne zaman suları farkedecek

Harfler deryasından bir maşrapa doldurmuş

Renk körü yapmışlarda, geçmişte bunlar bizi
Siyah beyaz dışında, görmezdik hayat izi
Gördüm diyen boylardı, kapkaranlık dehlizi
Kelepçe elde değil, kaplardı beynimizi

Diktatörler her zaman, kendini tanrı görür

Adam ölüm döşeğinde

Bir sessizlik var evinde

Parası var cebinde

Şu Amerika var ya, kimseye dost olmadı,
Görüyorum şeytana, artık bir iş kalmadı,
Büyük şeytan ismini, birebir hak ediyor,
İnsanlıktan bir nebze, nasibini almadı.

Fıtratın çizdiği yol, özgürlüğün alanı,
Hiç kimseyi dışlama ve söyleme yalanı.
Değerler erezyonda, kayarak gitmektedir,
Fıtratına sahip çık durdur artık talanı.