Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Seni anmadığım, bir an bulunmaz,
Seven gönül bil ki, asla yorulmaz,
Sular bulanmazsa, geri durulmaz,
Merhaba demeden, elveda olmaz,

Her nesnenin vardır yapı taşları, bilimsel tanımla gen denilmekte,
Ne olursa olsun varlık yaşları, adına göre etiketlenmekte,

Söyleyin, nelerimiz değişmedi, durup dururken, düşmedik bu hale,
Ateşimiz bu kadar yükselmedi, boşa geçirmedik bizler havale,

Hayır olması mümkün bazen şer dediğimiz

Şerre dönüşebilir hayırlı gördüğümüz

Takdir elbet Rabbimin bize çalışmak düşer

İbrahim(A.S.) cevap verdi büyük put kıskanmıştır
Benim bu kavmim niçin küçük puta tapmıştır

Sorun ister iseniz niçin yaptın diyerek
Bir put nasıl konuşur İbrahim(A.S.) e dönerek

Erkeklerle eşittirler, bütün kadınlar,
Kadınları anlamazlar, kütük odunlar,
Nimette de külfette de, eşit olmalı,
Hür doğmuş hür yaşasın, bütün hatunlar.

Din alınıp satılmaz, onun sahibi Allah,
Dini alet edinmek, elbette büyük günah,
Ancak kimsenin hakkı, olamaz hakarete,
Varsa saygı duyduğu, kendi taptığı ilah,

Senden daha yok sevenim
Beni ancak sen anlarsın
Canım evladım diyenim
Beni ancak sen anlarsın

Sen anlarsın tüm derdimi

Sensin bizim Sultanımız
Sana fedadır canımız
Sensin derde dermanımız

Selam sana Resulullah
Sen müjdesin Habibullah

Seni nasıl bırakayım,
Senden nasıl ayrılayım,
Ölmem gerekse öleyim,
Asla ayrı düşmeyelim,

İlla da içmek mi lazım sarhoş olmak için

İçmeden de sarhoşum görmüyorsun niçin

Kendimi kaybertmişim ben artık sen olmuşum