Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Vurulmuşum bir güzele, dolanırken Siverek'te,
Kara kaşlı kara gözlü, süzer beni Siverek'te,
Başından topuğa kadar, mavi çarşaf Siverek'te,
Sanki meşe kömürüdür, beni yakar Siverek'te,

Siverek'te, Siverek'te, Tıhtemırde, Eyvanatta,

Sinem yara bere olmuş, ellemeyiniz sinemi,
Dertlerim sineme dolmuş, bilemezsiniz çilemi,
Hiç bir baraj kar etmiyor, durdurmaz gözün selini,
Tükenmiş derdin dermanı, beklemekteyim ölümü,

Bu dertler deldi sinemi, yar sinemi yar sinemi,

Kim demiş bunlar insan,
İnsan olamaz susan,
İnsana ölüm kusan,
İnsanlığı arasan,
Bunlar insan olamaz,

Çakıp almakta mahir, çakal denen varlıklar,
Sureti insan gibi, şeytansı uyanıklar,
Habire yem atarlar, tutmak için balıklar,
Çakallar üretilir, bozuldukça ahlaklar,

Sanırsınız dertler vardır çaresiz,
Olursunuz belki derde çare siz,
Hiç bir nesne olmaz asla gayesiz,
Yok sandınız nesnelerde gaye siz,

Can bedenden çıkar bir gün,
O gün belki olur düğün,
Belki de pişmanlık, hüzün,
Elden uçtu geçerek dün,

İsmini yad ederken, hicap duymakta lebim,
Sevgiliyi üzmekten, titremektedir kalbim,
Senden başka olması, mümkün değil tabibim,
Sana kavuşana dek, şu dünyada garibim,

Gönlümün Sevgilisi, kapına kabul eyle,

Gitme desem, kalır mısın?
Kalıp beni, tanır mısın?
Yüreğimi alır mısın?
Gidersen bil ki ölürüm,

Kavruldum ateşten güneşim sendin

Savruldum rüzgardan fırtınam sendin

Bir ağaç gölgesi diyerek geldim

Dönmem artık geriye ne olursun arama
Pişmanlık fayda vermez şu kanayan yarama
Seni öyle sevmiştim senin için ölmüştüm
Bırak beni halime dokunma hatırama