Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Senden istediğim, bir tek hediye,
Sırtını dönmüşsün, bana ne diye,
Seviyorum dedim, yanlızca siye,

Söyler misin biye, Urfalı mısan?
Sen de benim gibi, sevdalı mısan?

Üzülme sen iki gözüm, bu günlerde geçecek,
Her kim neyi ekmiş ise, bil ki onu biçecek,
Kim demiş ki bu yoksulluk, ömür boyu sürecek,

Utansınlar seni böyle, boynu bükük koyanlar,
Dilenmez dilenci yapıp, benliğinden soyanlar,

Bu koku giderilmez mümkün değil ki Tuzla
İnsanı harcamakta yok etmektedir Tuzla


Hani yasalar vardı hani iş yasaları
Doluyor iş verenin kanlarla kasaları

Açılmaz hiç demeyin, sarıgül sonbaharda,
Koparmayın gülümü, güller açtı bağrımda,
Bırakın bir kez olsun, talih bana da gülsün,
Hazanı çok yaşadım, ömrümün baharında,

Amca oğulları, önümde duvar,
Bilmezler benim de, bir yüreğim var,
Kahrolası töre, hayaller savar,

Evin yurdun senin, yıkılsın töre,
Bir cana kıydılar, göz göre göre,

Beni de kabul eyle, ne olur dergahına,
İnan ki çok pişmanım,bütün günahlarıma,
Münacaat eyledim, yalnızca Allahıma,
Tövbe estagfirullah,tövbe estagfirullah

Neden hep kendinizi,
Farklı görmektesiniz,
Sizden olmayanlara,
Üstten bakmaktasınız,
Kendimden şüphem yoktur,
İnsan olarak doğdum,

Senin kalbin gön müdür nasır mıdır taş mıdır

Sana gönül verenin söyle işi yaş mıdır

Ben yalnız seni sevdim sense hiç tınmıyorsun

Bu kaçıncı sonbahar yapraklar dökülüyor
Öksürükler peşpeşe ciğerimi söküyor
Şu melanet hastalık esir etti kendine
Görünmeyen yerlerde çocuklarım ağlıyor

Her tarafım titriyor ateşler içindeyim

Söyler misin sen çocuk, niçin ağlamaktasın,
Sicim gibi yaşları, gözden akıtmaktasın,
Gök yüzünü sesinle, bil ki çınlatmaktasın,

Senin ile inan ki, biz de ağlamaktayız,
Seni anlamayanı, bil ki kınamaktayız,