Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Deli divane ettin, vurdun beni yerlere,
Neden terk edip gittin, beni saldın çöllere,
Masum olan aşkımı, yaydın el alemlere,

Sevmeseydim seni ben, ben de çekip giderdim,
Seni de doğduğuna, inan pişman ederdim,

Hiç peşimde dolaşma, bende sevgi kalmadı,
Doluya koydum almaz, boşa koydum dolmadı,
Ne kadar denediysem, sonuç müsbet olmadı,
Bir insan hiç bu kadar, inan ki alçalmadı,

Gözlerinin içine, daldım balıklar gibi,
Yüzme de bilmiyorum, kaldım alıklar gibi,
Sanki suç işlemişim, oldum sanıklar gibi,

Seven pişman olur mu, gönlünü verdi diye,
Sevmeye devam dedim, dönsem de ben deliye.

SEVMEYİ SEVDİM

Sar cananım sar,
Olmasın hasar,
Yürek yanmışsa,
Kim demiş susar.

Aşık aşkı anlatamaz,
Aşık olur ve yaşar,
Aşık için herşey sevgiliye odaklı,
Herşeyin merkezinde sevgili vardır,
Sevgili mıknatıstır,
Sevgili manyetik alandır,

Yaşasam diyorum, seninle her an,
Seninle dolmalı, her gece rüyam,
Gülen yüzünü ne olur asma,
Ellerim açıktır sanadır duam,

Sevgilim Bir tanem

Ateş düştü gönlüme,
Uyku girmez gözüme,
Sen terk ettin edeli,
İnme indi beynime.

Sevilmenin mağduruyum, yıllar yılı sevilmedim,
Mutluluk resmi çizerek, kimseye belli etmedim,
Sitemim var talihime, nedense hiç gülemedim,
Döndüm de geriye baktım, yaşadığımı bilmedim.

Kolay değil girmek asla, insanların dünyasına,

SEVİ MISEN DİLER

Bahan Diyarbekir'i sevi mısen diler,
Yav anlamadım bu adamlar bahan nasıl bıle bi sorı sorilar,
Bu sorıyı sormaxnan bıliyem kı bahan hakaret ediler,
Sorıyı soranlar utanmiler bi de karşımda durilar.

Evrenin ne altı var ne de üstü,
İnsan hiç olmadı evrenin dostu,
Kendi feleğinde, seyreder durur,
Kainatın eksik değildir rüştü.