Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kimin elinde ömür,
Dik durmalıdır omur,
Zaman çarkı dönderir,
Sömür ömürü sömür.

Ya yakın ya da uzak,

İtişip kakışmada kabiri unutmada
Her gün ölüyor bilse yatakta uyumada
Ne mal var ne evlat,ne de yar var orada
Sen varsın amelin var hesap günü mahşerde

Her şey'in bir görüneni, bir de görünmeyeni var,
Görünmeyenin peşinde, elbet hakkı arayanlar,
Çıkmaz sokakta dolaşır, ön yargıyla yaklaşanlar,
Aradığını bilenler, mutlaka onu bulurlar.

Ne hancıyım ne yolcu, yok gibiyim dünyada,
Dünyamı değiştirdim, biliniz ki rüyada,
Görüntümü kaybettim, baktığım her aynada,

Yaşamanın adını, tadını da unuttum,
Aklımı kaybedince, yüreği de uyuttum.

Her şiir bir hikayeyi, bünyesinde taşımakta,
Kısa ve özet olarak, meramını anlatmakta.

Şiir bir yürek işi, ister erkek ister dişi,
Yüreğiyle düşününce, şiir yazar her bir kişi.

Ki dıbe her tışt zanım,
Bızanın derew dave,
Çun yeki nızan anin,
Go gotına ber tave.

Em dıbem do lı do ma, iro emı çı bıkın,
İrozi here dest me, bejın emı çı bıkın,
Evkı dıbe baverım, dıbejım hesêp heye,
Mahkemei mezında bejın hune çı bıkın.

Hey yolcu dur, dur da düşün,
Olmayacak U dönüşün,
Öğrendin mi hikmetini,
Bu gelişin bu gidişin,

Hezkırın nebê jı kesira Cennet tünnü,
XANİYA BI HESKIRIN, HUN BIZANIN VEKA ŞİNE,
ÇAMURI MİROVA BI HESKIRIN LIXISTİNE,
Ev kı mirova hez nakê fıtratıra düjmünü.

HİÇ

Ey Yolcu;

Menzilinden habersiz, bu gidişin nereye,
Düşersin demedim mi, dibi delik dereye,