Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bütün çocuklar güzel,
Güzellerden bir güzel,
Saygısı hürmeti hoş,
Bakışları çok güzel,

Damla damla yanağına, akıyordu gözyaşları,
Baktım ki boynu bükülmüş, belalı gibi başları,
Allah'tan başka bulunmaz, hallerini anlayacak,
Bir gün evde hastalansa, evde bulunmaz aşları.

On beş yaşında evlenmiş, şaşmış feleği gelinin,

Ata ol diyorum, ata olamiyor,
Ata bin diyorum ata binemiyor,
Çocuk musun nesin büyümüyorsun,
Çocuk kalacakmış, büyüyemiyor.

Çıkçıko uçıriyam,
Sonra dönüp baxıyam,
Çıkçıkomı urilar,
Otırıyam ağliyam,

"İnsanı insan yapan, taşıdığı şereftir,
İnsanım diyen insan, Rabbiyle müşerreftir.
İnsanlığı kaybeden, hayvan bile olamaz,
Hayvanlar değer taşır, onlar ise çirkeftir."

Güya denetim varmış,
Atın atın karavana atın,
Atın da Civcivler yesin,
Ezene de ezdirene de diyorum,
Yerin ta dibine batın,
Bir paye istiyorsa ezen,

Cemaatler dinleşti,
Birbiriyle kinleşti,
Parsayı kapmak için,
İnsan değil cinleşti.

Beni benden iyi bilir yaradan,
Haberdardır açılan her yaradan.
Bana benden de yakın bilirim,
Her ne girdiyse çıkarmışım aradan.

Bana özel toprağım,
Sararsa da yaprağım,
Bana usta demeyin,
Sonsuza dek çırağım.

ÇOK ÖZLEMİŞİM

Otuzç yıl önce, mezun olmuştuk,
Ruhumuz beslenmiş, huzur bulmuştuk,
Geleceğe ait, umut dolmuştuk,
...