Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Eli mahkumdur kişinin oyunlarda rol almaya,
Mutluluk seni bulursa, devam et sen oynamaya,
Yazmak elimde olsaydı, inan ki böyle yazmazdım,
Yazana haddim değildir, benim oyunu sormaya,
Kişi her an tetiktedir, kaybettiğini bulmaya,
Ne makan senin ne de, içinde olduğun zaman,

Ne gecem ne gündüzüm, senden ayrı geçmedi,
Senden çektiği kadar,ruhum acı çekmedi,
Dünyamın merkezine, tek seni oturtmuştum,
Senden başka birini, bu yüreğim seçmedi.

Hafızamı doldurdum, yalnız senin isminle,

Elimi tut ellerinle,
Vermem seni Azraile,
İlle de almak isterse,
Gelirim seninle bile,

Nedir benim çektiklerim,

Sağ elin verdiğini, görmemeli sol elin,
Zerre miskal hakları, kalmasın sende elin.

KİMi
Herkesin bir darası var,
Kimi daradan ibaret,
Kimisinin manası var,
Yaşadığı dönem fetret,
Kimi mananın peşinde,

İslamdan koptuk kopalı,
Tek tip insan arzulandı,
Devletin eli sopalı,
Ayak uydurmayan yandı.

Aşkı bulan biliyor,
Kavuşmayı diliyor,
Aşkı için yerlere,
Baş vurup eğiliyor.

Bu gün yine efkarlıyım
Aklıma düştünüz benim
Düşündükçe hep sizleri
Yaşla doluyor gözlerim
Daldım gittim uzaklara
Tükenmesin ümitlerim

Edi ezı bıkirım, serıme bela neye,
Vaxtaki ez nakirım, şin bıkın mırın heye,
Gotınamın gıştira, Xwede tenı mezıne,
Niwisa helbestvana, bona riya rast heye.

Egemenim diyenler, mütevazi olmalı,
Herkesin inancına, mutlak saygı duymalı,
Kimse bağış istemez, Hak yerini bulmalı,
Bağışlamadan öte, bağışlanan olmalı.