Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Seni beklerken vuruldum,beynimden hafızamdan
Dileğim odur ki seni bağışlasın yaradan
Nerdesin nerede kaldın,diyemeden ben sana
Dilim tutuldu lal oldum susmuşum heyecandan

Sensin benim tomurcuğum açtırayım sevgimle

Arasam da bulamam, senin gibi nazenin,
Sözleri yalan olur, buldum diye gezenin,
Tarife kifayetsiz, sözlükte kelimeler,
Sözleri yalan olur buldum diye gezenin.

Gayrıya anlatmam, bende ki beni,
Beni benden daha iyi bilen var,
Bilirim kim verdi, tende bedeni,
Varlığı varlıktan iyi bilen var.

İsa'nın nefesi ölü diriltti,

Senden gayrı yok mu sandın, aşık olunacak kişi,
bir güzele tutuldum ki bilki senden daha dişi,
Beni sevende bulmuşum, ben yeniden dirilişi.
Sevmekten ve sevilmekten,mutlu olur her bir kişi.

Hüseyin'i terk etmem, nadan olan zevata,
Hüseyin'i bilmeyen, neden sahip bu ada.
O Allah Resulunun, goncasıydı gülüydü,
Hüseyin'i sevenler, gelin O'na biata.

Hakkın tanımında tereddüt yaşayanlar,
Haksızlığı gidermede nakıs olurlar,
Mahkeme-i kübra da, bulduklarına şaşıranlar,
Hakkın terazisinde nakıslık ararlar.

Empati yapmayanın, imanı olur nakıs,
Ne söylerse söylesin, ağzında olur sakız.

Dengımın narı kesi,....Sesim gitmiyor kimseye,
Deng kırıke fetısi,.......Ses boğazımda boğuldu,
Hemıza heridayım,.....Toprağın kucağındayım,
Tünnü venda buye si..Yoktur kaybolmuş gölgem.

Osmanlı saygı duyardı, evladı Resul olana,
Seyid ve Şerif denirdi, Nebi soyundan gelene,
İki cihanın serveri, Resulullah hatırına,
İltifatlar edilirdi, kendi değerin bilene,

Nedir bu çektiğim nedir bu çile

Söylemesi kolay geliyor dile

Ben sitem edemem ağlayan güle