Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Beni vurdun mutlumusun
Ben Rabbime gidiyorum
Halen kinle beslimisin
Ben Rabbime gidiyorum

Benim içim sevgi dolu

Ben kime küsmüşüm, bilmem ben kime,
Derman olamadı, kimse derdime,
Ne kadar dert varsa, gelmiş üstüme,

Sandım ki varmışım, ben de farkına,
Bilmeden girmişim, dünya çarkına,

Ben kimim?
Ben neyim?
Su muyum?
Kan mıyım?
Deri miyim?
Et miyim?

Söyleyin gök mü büyüktür,
Yoksa yer mi göğe yüktür,
Yerler göklere dağılmış,
Tüm yerler bölük bölüktür.

Sormak isterim bir gün beni sevecekmisin
Cevap vermeden bana dönüp gidecekmisin
Hayır diyeceksen bile ne olur deme bana
Bir ümidim olsun beni öldürecekmisin

Yaşam seninle güzel seninle aydınlık dünyam

Cernde araştırmalar yapacaklar yapsınlar,
Acziyeti fark edip, yaradana tapsınlar.
Başka çıkar yolu yok, teslim olmaktan gayrı,
İsterlerse atomu, birbirine çarpsınlar.

ÇEKİN ELİNİZİ

Çok çektim dünyadan, artık yorgunum,
Ben kendi kendime bile dargınım,
Sona geldim diye belki durgunum,

Bu nasıl bir çelişkidir anlamıyorum.
Her kim biliyorsa gelsin, bana anlatsın
Parçaladılar inancı, sayamıyorum.
Dinden bi haber olanlar, peki ne yapsın.

Kimi Ehli Sünnettendir, kimisi şii,

O yarattı beni senden
Sen sebeptin ta ezelden
Öyle sevdin ki gönülden
Anam anam canım anam

Dokuz ay beni taşıdın

Artık sen yoksun yanımda,
Söyle sensiz ne yaparım,
Acılar hep sol yanımda,
Sensiz hayattan koparım,

Aklım dumura uğradı,