Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ey insanoğlu, şeytana ibadet etmeyin,
Doğru yol varken, asla eğri yola gitmeyin,
Kendi nefsinizden, sakın ha put üretmeyin,
Madem öyle gücünüz yetiyorsa, ölmeyin,
Apaçık düşmanlarınızı dost edinmeyin

Sarı yapraklar misali,sararmış rengi ruhsarın
Hazanlar mı değdi sana,kışlara dönmüş baharın
Fiziki harita gibi,bu görünen yüz senin mi
Garip mi kalmışsın yoksa,yok mudur senin diyarın

Dünya dönen değirmendir,insan bunun ham maddesi

Ellerim ter içinde,senin heyecanından,
Kalbim duracak gibi,geçiyorken yanından,
Sesimi yükseltmeden,sana bir selam verdim,
Selamımı alınca,bir oh çektim derinden,

İçim seninle dolu,sen sen ne güzelsin sen,

Beni yok sayman için, senin yok olman gerek,
Varlıkları yok saymaz, kendini bilen yürek,
Beni sen mi yarattın, yok saymak istiyorsun,
Her canlıyı sevmektir, insan olmakta erek.

Kendini el mi belledin,
El gibi bakıyorsun,
Görmez misin yüreğimi,
Kor gibi yakıyorsun,
Damarımda dolaşıyor,
Kan olup akıyorsun,

Ez destı xü wekırime,............................Ellerimi açmışım,
Ez jı xedı xü düxazım,............................Ben Rabbimden istiyorum,
Ez zanım kü tu Kerim'e,........................Ben biliyorum ki sen Kerim'sin,
Magfiretı te düxazım,.............................Bağışlamanı istiyorum.

Düşünmek değil mi ayıran

Üretimi bilinçli yapan

Şereften nasibini alan

Farkın varsa müşrikten, yaşa göster farkını,
Karşı gibi görünüp, döndürme hiç çarkını,
O batağa dalmışsa, senin dalman gerekmez,
Farkın olmazsa bil ki, pisletirsin arkını.

FITRAT FITRAT

Dostlarım diyor bana,
Fıtrat fıtrat diyorsun,
Hadi bir anlatsana,
Ne demek istiyorsun.

Ey insan bak nefsine,
Uymasın hevesine,
Garanti belgesi yok,
Güvenme nefesine.