Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bahçeye güller diktim,
Güle gözyaşı döktüm,
Yar ben senin yüzünden,
O zalıma diz çöktüm,

Karşı dağın karı benim

Sen yarımsın yarın benim

İçinde volkanı gizli

Bahçemizde güller açtı,
Kokusuna doyamadım,
Her bir gül, sanki bir taçtı,
Baş üstüne koyamadım,

Başınız sağolsun, desem mi size,
Söyleyin söyleyin, ne oldu bize,
Yıkıldı bilin ki, insan onuru,
Kim inanır artık, sözlerinize,

Bir insan tanıdım Antep ilinde
Kalbinde ne varsa oydu dilinde
Kemale ermişti elbet ilimde
Vasıflar nakşolmuş bizim Bedride

Haza insan haza müslüman derdim

Anlayışlı insanlar, göstermektedir uyum,
Uyumu önemserim, budur benim de huyum,
Uyumsuzlar toplanmış, almış olduğum duyum,
Anlaşmışlar sanırım, kazılmaktadır kuyum,

Bekle yiğidim beni ölmeden geleceğim
İnanmalısın bana ölmeden döneceğim
Yeniden dizlerimde ninniler diyeceğim
Sevinç gözyaşını senin için dökeceğim

Zannetmeki uzağım inan gönlüm çok yakın

BELA
Korkarım başımıza, bela gelmek üzere,
Lut kavmnin başına, geleni bilen var mı,
Fıtratından sapanlar, dağılmış her bir yere,
Onların yaptıkları, insanlığa uyar mı.

Uzaklarda olsan da ben her zaman senleyim
Sen ordan selam söyle ben burdan dinleyeyim
Kulağını kabartıp biraz dinlersen eğer
Rüzgarlarla şarkılar türküler söyleyeyim

Anlatmıştım sana ben tüm hayat hikayemi

Benden uzak olsa da ikametin mekanın

Damarımda akmakta inan ki senin kanın

Yalvarsam Allahıma sana kavuşmak için