Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Seni seni seni, Diyarbakırlı,
Yüreğime aşkın, oku çakılı,
Ben miyim, O' mudur söyleyin haklı,
Yüreğimi yaktı,Diyarbakırlı,

Gönlünü çaldığım, Diyarbakırlı,

Diyarbekır Mardinin,
Kardaşı birbirinin,
İkisi de aslında,
Tarifidir şirinin,,

Abêdır Diyarbekir,

Haso bir delikanlı,
Diyarbekir uşağı,
Leke kaldırmaz anlı,
Asla sevmez yavşağı,

İşte geldik gidiyoruz,
Hakka doğru yürüyoruz,
Gidenleri görüyoruz,
Bil ki dönüş yok bu yoldan,

Ey insanoğlu, şeytana ibadet etmeyin,
Doğru yol varken, asla eğri yola gitmeyin,
Kendi nefsinizden, sakın ha put üretmeyin,
Madem öyle gücünüz yetiyorsa, ölmeyin,
Apaçık düşmanlarınızı dost edinmeyin

Düşünmek değil mi ayıran

Üretimi bilinçli yapan

Şereften nasibini alan

Sarı yapraklar misali,sararmış rengi ruhsarın
Hazanlar mı değdi sana,kışlara dönmüş baharın
Fiziki harita gibi,bu görünen yüz senin mi
Garip mi kalmışsın yoksa,yok mudur senin diyarın

Dünya dönen değirmendir,insan bunun ham maddesi

Ellerim ter içinde,senin heyecanından,
Kalbim duracak gibi,geçiyorken yanından,
Sesimi yükseltmeden,sana bir selam verdim,
Selamımı alınca,bir oh çektim derinden,

İçim seninle dolu,sen sen ne güzelsin sen,

Beni yok sayman için, senin yok olman gerek,
Varlıkları yok saymaz, kendini bilen yürek,
Beni sen mi yarattın, yok saymak istiyorsun,
Her canlıyı sevmektir, insan olmakta erek.

Kendini el mi belledin,
El gibi bakıyorsun,
Görmez misin yüreğimi,
Kor gibi yakıyorsun,
Damarımda dolaşıyor,
Kan olup akıyorsun,