Dur, bir soluklan yorgun kalbinde,
Bir bak etrafına, ne var elinde?
Hırs mı büyütür seni göğe doğru,
Yoksa tevazu mu yüceltir aslında?
Bir söz, bin yara açar dilinde,
Gözü ışığı kesen kitap okur
Kitap okuyan kişi ışık saçar
Bilmek farkındalıktır
Ve bilen her daim
Bir adım öndedir
Biz daha ilk adımı atmış değiliz
Ve bizim için en zoru bu ilk adım
İlk adımı attıktan sonra gerisi kolay
Bir daha kimse önümüzde duramaz
Destan üstüne destan yazarız o vakit
Toprak henüz sıcaktı,
ve rüzgâr adını yeni öğrenmişti insanın.
Ten, suyla karışınca can buldu —
ama ruh, hep biraz eksik kaldı.
Bir yasak vardı,
Bir yıldız düşüyor içime,
Adını bilmediğim bir parıltı,
Ama biliyorum ki senin gözlerinden
Kopup gelmiş olmalı.
Suskun gecelerde
İlk önce analar ağlar
Bu hep böyledir
Evlatlar vurulur
İlk önce analar yaralanır
Ölmek nedir bir anaya sorun
İlk önce analar düşer toprağa
Kâinatın arka sokağında bir yankı var,
Zamanın pas tutmuş kapısına yaslanmış.
Mavera’nın gölgesinde doğmayan sabahlar,
Sükûtla işlenmiş, sessizce yaslanmış.
Yasaklanmış bir fikir gibi sızıyorum evrene,
Her nefes candır
Her can aşk
Ölçü olan güzellik bir değer
Her değer bir hayat
Yaşamak aşkla güzel
Her çocuk, sabaha açılan
Ilık bir kapı ister aslında—
Üşümeyen bir oda,
Koşarken düşse bile
Tutacak bir çift merhametli el…
Aşk şarabından dökülen damla olsam
her damlada bir şiir olsam yüreğimle
aksam yüreğine aşk diye yar diye
okusan beni o eşsiz gözlerinle
Neyledi aşk bize hükmüyle böyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!