Yol uzun, hayat çetin bir sınav,
Doğruyu seçersen olur bir seyran.
İyilik et, karşılık beklemeden,
Çünkü iyilik döner, gecikse de zaman.
Sözünü ölç, tart, sonra söyle,
Az konuş, çok dinle, bilge olursun,
Sözün değil, özünle değer bulursun.
Kibirle yürüyen yolda yalnız kalır,
Alçak gönüllü hep başa varır.
Doğruyu seçmek zor gelse bile,
Yaşam dediğin terlemektir
Ölüm ise üşümektir
Bunlardan birine kızmak olmaz
Çünkü bunların ikisi de kardeştir
Ve bir bütünün parçasıdırlar
Yani tek bir köke bağlılar
Kalktım ellerimi uzattım semaya
hani hep yandım yakıldım
bir umut belki yaşarım diye
kalktım ellerimi uzattım semaya
ama olmadı biliyor musun
ellerimi tutan hiç olmadı
Baharı düşle yavrucum
Bütün çiçekler ayrı bir cennettir
Ellerini uzat hadi avuçla maviyi
Baharlara ver düşlerini
Hayat yaşarken güzel yavrucum
Hayat aşkla yanyana güzel
Yaylanın yelinde serin bir türkü,
Dağların koynunda uçar bir ürkü.
Çiçekli düzlükler göğe sevdalı,
Her taşın altında bir masal, bir hâl.
Kıl çadır kurulur sisle beraber,
Gecenin kalbinde yürürken tek başıma,
Ay, bir sır gibi asılı gökyüzünde,
Rüzgarın sesi yavaşça fısıldıyor bana:
"Seninle yürür zaman, seninle tükenir her hece."
Bir gülüş kaldı aklımda, solgun, yarım,
Evet yazdım
En iyisini de kötüsünü de yazdım
Hayat gibi ölüm gibi
İpe dizdim tüm dizginleri
Dönüp de yaralarıma bir baktım
Bir uyku boyunca beklenen şafak
Gerçek seven neden hep küle döner
Zaman mekan yar dergahım aşk
Bir çift gözün hapsinde yaz güneşim
Hayatım meyilli yanarken ömrüm
Aşk oldu mu gönül de yeri dolmayan
Yürürüm — ama yol çoktan çizilmiş.
Bir adım atarım,
Ve adımım beni değil,
Ben adımı izlerim.
Bir seçim sanırım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!