Yorgun dizelerimi yazmak istemedim hiçbir kağıda
Virgülleri eksik tümceler de kurmak istemedim
Soru işaretlerinin hepsini ters çevirdim
Sevda panayırından geçtim
Almadım bir kadeh su
Allah'ın aşkıyla yandım
Söyleyin yetmez mi bu?
Gün doğuyor içimde
Ufkun zamanında büyüyen
Güneş özüyle süzülüyor
Gölgemde büyüyor çiçekler
— Söylesene yolcu,
ölüm nasıldır, nasıl ölünür?
Hani belki feyz alırız, bir hazırlık yaparız.
— Yolcu dedi:
Bir yüzün bahar, bir yüzün ayaz
Karanfil kokulu her mevsim beyaz
Aynı gökte, tek tende fırtına ve sessizlik
Gerçeğin aynasında kırılır bensizlik
Gurbete düşmüştür dervişin yolu
Geceye sığınır sükûtu derin
Rüzgârı dinleyen ruhu pek serin
Sırlarla doludur sağ ile solu
Her yağmur tatlı değildir
yanağına düşenler tuzludur
Her çiçek toprakta bitmez
bazıları kalpte açar da gizli durur
Bilmiyorum… Hangi cümleyle başlamalı insan
içinde bu kadar sessizlik oturmuşken
Hayat bazen bir eşiğe bırakıyor insanı
Bir adım atsan "sonrası" atmasan "keşke" kalıyor
-
Hikmet Çiftçi
Tüm YorumlarÇok çok güzel. Hem de çok çok çooook güzel.
Ne kadar rahat ve etkileyici bir anlatım. İnsan okudukça şiirin büyüsüne kapılıyor. Bir daha, bir daha okuyorsunuz.
Kastedilen aşksa nasıl bir aşktır, özemek mi, yoksa çok sevilen birine bir ithaf mı? .. Geçmişte yaşayan ve yaşanan kişi ve olay ...