Gün doğuyor içimde
Ufkun zamanında büyüyen
Güneş özüyle süzülüyor
Gölgemde büyüyor çiçekler
Sükunetin dergahında kendimden af diliyorum
Eylediğim ve sakındığım her şey için
İçmediğim kahvelerin kırk yıl hatrına
Kahrına da lütfuna da hürmet ederim
Önüme diziliyor gerçekler
Keşfe çıktığım ve izini sürdüğüm ne varsa
Misafir oluyor gönlüme
Evetler hayırlara koşuyor
Hayırlar kazanır özünde
Kulağımda bilmediğim notaların tınısı
Çözülmek için bir asrı bekler
Gözucumla baktığım gökyüzü
Giderek kayboluyor zamansız bir zamanda
Evrenin ilk doğumuna şahit oluyorum
Sıfır noktasına
Gözbebeklerim kaydediyor tüm olasılıkları
Ve ben kendime en uygun olanı seçiyorum
Gün doğuyor içimde
Bu sefer daha derin...
04-05 Mart 2026
Simya Nuran Aksoy KarakuşKayıt Tarihi : 5.03.2026 21:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Güneş karanlığa iner, ve orada güller açar.”




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!