Şimdi ne bir umut kaldı içimde
Ne de sana varacak yolum
Yorgun bir kalp taşıyorum göğsümde
Adını duyunca duran solum
Kendimden utanıyorum her şafak vaktinde,
Anneye Mektup
Merhaba anne,
Bugün sana yazmak istedim
Aklımın yetebildiği kadar…
Duyuyor musun anne
Ararsan Beni
Eğer bir gün beni duymak istersen,
Sus pus olmuş sokakların sessizliğinde,
Eski bir kitabın sararmış yapraklarında,
Hiç okunmamış mektupların hüznünde ara...
Beni bulmak istersen eğer,
Aşkı tıbbi bir hata, beni de hasta bellediler,
Yüreğime bakıp, “Bu artık kurtulmaz” dediler.
Acemi cerrah ne bilsin içimdeki kanayan o derin yarayı?
Dikiş atıp, sanıyorlar ki kapatırlar bu koca boşluğu.
Gidişini bir hastalık, yokluğunu ecel yazdılar,
Kavuşmak istediğim her yolu, uçurum diye kazdılar.
Şimdi ışıkları söndürüyorlar…
Uyumam gerekiyormuş.
Ama nasıl uyuyayım,
aklım senin adını sayıklarken hâlâ duvarlara?
Gözümü kapatsam yüzün,
açsam hayalin beliriyor yine.
Bazı kelimeler
tek seferde yazılmıyor.
El duruyor, akıl dağılıyor,
kalem geri dönüyor aynı yere.
Çünkü bazı acılar
bir kez söylenince bitmiyor.
Açma zalim açma şu yaramı,
Derde saldın da gitmedin mi?
Bırak da rahat bir nefes alayım,
Beni diri diri gömüp de gitmedin mi?
Senden kalan acı çöktü omzuma,
Bir Deli Nasıl mı Sever?
Bir deli severken temkinli olmaz,
Plan yapmaz, yarını düşünmez.
O her şeyi bugüne, bu ana, o bakışa, o gülüşe yükler,
Ve yüklediği her şeyin altında ezilmekten gocunmaz.
Bir Kadın Ağlarsa
Ay tutulur, gece kendi renginden utanır,
bulutlar ağırlaşır, rengi solar gecenin.
Sokaklar ıslanır,
her damlada kayıp bir sevda aranır,
yağmurun içinde en derin sırlar gizlenir.
Bir kez daha anladım, sana ait değilse acıların
emanetidir gidenin ardında kalan sancıların.
Kendine dökmediğin her gözyaşın,
onun için sızladığını bilir mi sandın?
Yanıldın eyy deli gönül, yanıldın;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!