Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Aldatılmış caniler, nice canı yakıyor.
Vatanın göbeğinde kardeşkanı akıyor.
Cirit atıyor fitne, piyonlar sa yalaka.
Kuklayı oynatanlar, sırıtarak bakıyor.
*** (16 Ekim 2015)

Yeryüzü ormanında her birimiz korucu.
Huzur ile yaşamak, çok çetin ve yorucu.
Mağfireti bol Allah kuluna yardım eder.
Birçok günahı siler On Muharrem orucu.
*** (23 Ekim 2015)

Dünya ile ahret tahterevalli gibi.
İnsan için imtihan, kula düşer takibi.
Rızanı kazanarak dengede kalmak için,
Yardımını isteriz, Yerin-Göğün Sahibi.
*** (30 Ekim 2015)

Örülmek istense de ülkemde fitne ağı,
Bu oyunları bozar, Yaratan’ın tuzağı.
İsterim gönüllerde sevgi bağı oluşsun.
Dilerse Yüce Allah, yakın eyler uzağı.
*** (06 Kasım 2015)

İnsanoğlu düşünüp, ileriye bakmalı.
Dünyayı aydınlatan bir meşale yakmalı.
Gök kubbenin altında hoş sada bırakarak,
Saygıyla anılacak bir eser bırakmalı.
*** (13 Kasım 2015)

Hocamın nasihati kulağımı çınlatır.
Derdi ki; “Her bir zerre kâinatı anlatır”.
Elleri öpülesi eğitim ordusunun,
Yetiştirdiği fidan ülkemi aydınlatır.
*** (20 Kasım 2015)

Birileri aldanıp, ince hesaplar yapar.
Birileri inatla kendi aklına tapar.
Özgürlük sevdalısı olan ayrılıkçılar,
Bilmez ki ayrılanı pusudaki kurt kapar.
*** (27 Kasım 2015)

Allah imtihan eder, onu, seni ve beni.
Sebebi sorulamaz, nedir bunun nedeni?
Bizi ilgilendiren, görevimizi yapmak.
Burada kalan var mı? Bitmez gelip-gideni.
*** (04 Aralık 2015)

İsyan eden nefsimi kurut, soldur Allah’ım.
Açtığım ellerimi, nurla doldur Allah’ım.
Mübarek Cuma günü affımı diliyorum.
Mağfiretin sınırsız, affın boldur Allah’ım.
*** (11 Aralık 2015)

Nefsini ele alıp, ona hesap sordun mu?
Ağırlığı ne kadar, teraziye vurdun mu?
Eleştirmeyi bırak, kendini hesaba çek.
Sezayi! Zor anında hiç empati kurdun mu?
*** (18 Aralık 2015)