Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

İster Hak yolda yürü, ister eğri yola sap.
İster Allah’a inan, ister gayrisine tap.
Gidilecek mekânın geri dönüşü yoktur.
Öyleyse dünyadayken hesabını iyi yap.
*** (07 Ağustos 2015)

Yalvarırız Allah’ım! Acılar dinsin artık.
Bu vatan hainleri, eriyip sinsin artık.
Şehit aileleri el açmış, dua eder.
Gönder ebabilleri! Yardıma insin artık.
*** (14 Ağustos 2015)

Soyların üstünlüğü, cehaletin ürünü.
Rabbimiz yasakladı bunların her türünü.
Sarılıp-kucaklaşın, Âdem’den türediniz.
Maziye gömün artık, ırkçılık kültürünü.
*** (21 Ağustos 2015)

İnsan dünyaya gelir, birçok işle uğraşır.
Verilen emaneti belli bir süre taşır.
Dolaşır çiçek çiçek, bal arısı misali
Nihayet vade dolar, sevdiğine ulaşır.
*** (28 Ağustos 2015)

İçin dışına uysun, özünün neferi ol.
Eğer söz verdin ise, sözünün bir eri ol.
Baş gözün uyusa da, kalbini uyutma ha!
“Öte”yi görmek için, gözünün de feri ol.
*** (04 Eylül 2015)

Uzaktan kumandayla sözde hak aradılar.
Nice masum canları hunharca taradılar.
Analar ağlar oldu, yetimin boynu bükük.
Eserleri ortada, ne işe yaradılar?
*** (11 Eylül 2015)

Kumpasın içindesin, inanma sakın ele.
Oyunu bozmak için, sık doku, ince ele.
Asırlardır kardeşiz, bu vatan hepimizin.
Doğusu-batısıyla, tutuşalım el ele.
*** (18 Eylül 2015)

İnsanın temel taşı; maddiyat-maneviyat.
Ancak onlarla uçar, hayatî iki kanat.
Dengeyi sağlamışsa imtihanı kazanır.
Her iki dünyasını ihya eder bu sanat.
*** (25 Eylül 2015)

Oku, İlahî emir! Allah buyurdu “Oku”
Oku, cehlin elinden kurtar bu yurdu, oku.
Okullar ve camiler cehaleti eritsin.
Oku, alim uyusa, Âlem uyurdu, oku.
*** (02 Ekim 2015)

Kâinatta kusur yok, her şey yerli yerinde.
İlim şeceresinin kökleri çok derinde.
Nefsini kafese koy, tefekkür et âlemi.
O zaman göreceksin Rabb’ini eserinde.
*** (09 Ekim 2015)