Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Bana geleceği veren,
Öğretmeni seviyorum.
Her türlü bilgi içeren,
Öğrenmeyi seviyorum.

Defter, kalem ve silgiyi,

Dolaşırken Hocamız Akşehir çarşısında,
İri-yarı bir adam belirmiş karşısında.

Hocaya dik dik bakmış, hır çıkarmak niyeti,

Adem’den, son Rasul’e uzanan derin konu,
Hikmetlerle bezeli Muharrem Ayı onu,
Zinciri tamamlarken Kerbela şehitleri,
Dualar eşliğinde, gelsin zulümün sonu.
*** (13 Kasım 2013)

Küçük çocuk seslenir; “Dede bak, yolda ne var?
Pamuk döşeli sanki her taraf bembeyaz kar”.

Kuşlar yerlere inmiş, yiyecek bir şey arar.
Acıkan bir kedicik tırnakla yeri tarar.

Allah'ım salihlerin gözü ve gönlü toktur.
Biz gafil kullarının hatası hayli çoktur.
El açıp boyun büktük, yine geldik kapına,
Bizi bağışlayacak başka bir kimse yoktur.

Sezayi TUĞLA (07 Ocak 2021)

Merve’yle Mehmet Akif yola çıktı birlikte,
Dediler; “Mutluluk var, iyi geçim-dirlikte”.
Rasulullah buyruğu evlenerek çoğalmak,
Hep el ele olsunlar, zenginlik-fakirlikte.

(16 Aralık 2019)

Allah’ın emri bizi gafletten uyandırır.
Resulullah’ın kavli, gönülleri yandırır.
Habibe ile cihat, davet etti dostları,
Mutluluğu paylaşmak, bizi onurlandırır.

(02 Kasım 2016 Çarşamba)

Ömer ile Esmanur, cesaret gösterdiler.
Bir yuva kurmak için doğru karar verdiler.
Biz dost ve yakınları samimi duygularla,
Gençleri tebrik edip, bol mutluluklar diler.

Sezayi TUĞLA (01 Temmuz 2016 Cuma)

Ey yeni yıl! Özlemle bekliyoruz, nerdesin?
Umarım, iyi-kötü arasına perdesin.
Barış ile huzuru getirirsen dünyaya,
Kalbimde ayırdığım en mutena yerdesin.
*** (31 Aralık 2013)

FEDA OLSUN BEDENİM

Ben Asım, Ali, Mehmet. Osmanlı’nın torunu.
Ben çözerim tarihte problemin zorunu.
Öttüremezsin hain! ithal öten borunu.