Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Terörizmin elinde, dünya cadı kazanı.
Gizli hesap peşinde yanlı haber yazanı.
Mübarek Cuma günü yakarıyoruz Rabbim!
Kahr-u perişan eyle, bu huzuru bozanı.
*** (16 Ocak 2015)

Demesinler “Sezayi nefse uydu kaşındı.
Bedeni, ömür boyu bu uğurda aşındı.”
Uyar beni Allah’ım, kâbus dolu rüyadan.
Denilsin ki; “Ahrete selametle taşındı.”
*** (23 Ocak 2015)

Kâinatı donatıp, hizmete seren Allah.
Her zerrede ilmini bize gösteren Allah.
Küçücük bir arıya fabrika yerleştirip,
Bal imalatı için, ilhamı veren Allah.
*** (30 Ocak 2015)

Yarab! Cennetine koy, merhum ana-babamı.
Merhametinle koru, dostumu, akrabamı.
Beni, nefsin elinde köle etme Yarabbi!
Sen’in rızan yolunda göstereyim çabamı.
*** (06 Şubat 2015)

Ara sıra oynarız, “al takke, ver külahı”
Kalbe vesvese verir şeytanın bu silahı.
Gelmemeliyiz asla, bu hileli oyuna.
İster ki, nefis olsun, insanların ilahı.
*** (13 Şubat 2015)

Bazılarını gördüm, can dostuna darılır.
Hasat dönemi biter, hayat geri sarılır.
Bu geçici dünyada daimî kalan var mı?
Mizanın kurulduğu o mekâna varılır.
*** (20 Şubat 2015)

Verilen süre dolar, çalışan saat durur.
Akan rızık çeşmesi suyu kesilip kurur.
Ebedi mekânına davet edilir kişi.
Ve görevli Azrail, ölüm gong'una vurur.
*** (27 Şubat 2015)

Erdem sahibi olan hiç tuzak kurmamalı.
Kusuru görse bile, yüzüne vurmamalı.
Hatasız insan olmaz, hepimiz hatalıyız.
Başkasının kusuru üstünde durmamalı.
*** (07 Mart 2015)

Geçmişteki günleri huzura getirelim.
Zamanın bıraktığı derin izi silelim.
Kişi dostu iledir, onda görür kendini.
Aynayı dost değil de, dostu ayna bilelim.
*** (13 Mart 2015)

Ölüm, İnsanoğlunun en korkulu yarası.
Tercihinde bocalar, iki dünya arası.
Akıllı olan kişi, dengeyi iyi kurar.
Yeter ki boş olmasın, Ahiret kumbarası.
*** (20 Mart 2015)