Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Verilen görevleri hakkı ile eda et.
Gerekirse, bu yolda malı-mülkü feda et.
Muhtacın yanında ol, onları mutlu eyle.
Ebedî huzur için, bu dünyaya veda et.
*** (21 Kasım 2014)

İnsanoğlu olmalı öğrenmenin talibi.
Muallim olan kişi, cehaletin tabibi.
“Oku” emriyle ilim kalbe monte edildi.
İlmin deryası oldu, Yüce Rabb’in Habibi.
*** (28 Kasım 2014)

Farklıdır insanların ahirete bakışı.
Oysa oraya doğru bu dünyanın akışı.
Mevsimleri yaşarlar o âlemde adeta.
İlkbaharı, yazları, sonbaharı ve kışı.
*** (05 Aralık 2014)

Allah’a ibadetken yaratılış nedenim,
Gaflet içinde olup, Hakk’a isyan edenim.
Cehalet uykusundan uyar beni Yarabbi!
Toprak acımayacak, çürüyecek bedenim.
*** (12 Aralık 2014)

Gafil olma Sezayi! Açıkla niyetini.
Kim yarattı acaba kemiğini-etini?
Tefekkür et kıyasla, kâinatla atomu.
Bir zerrede görürsün evrenin özetini.
*** (19 Aralık 2014)

Vatanın her karışı namerde iri gelir.
Sürer hizmet yarışı, o gider, biri gelir.
Birliktelik içinde sürü verirken yaşam,
Getirirler barışı, ölüler diri gelir.
*** (26 Aralık 2014)

Hepimizi bekliyor imtihanların zoru.
Herkese sorulacak haline göre soru.
Yaşantı tarzı taklit, ibadet gösterişse.
Ey Allah’ım! Kulunu öyle olmaktan koru.
***(02 Ocak 2015)

Ufkumuzu kapadı, karakışın perdesi.
Duyulmuyor garibin yardım isteyen sesi.
Yürekleri kilitli duygusuzlara karşı,
Yetiş imdatlarına, Kimsesizler Kimsesi.
*** (09 Ocak 2015)

Terörizmin elinde, dünya cadı kazanı.
Gizli hesap peşinde yanlı haber yazanı.
Mübarek Cuma günü yakarıyoruz Rabbim!
Kahr-u perişan eyle, bu huzuru bozanı.
*** (16 Ocak 2015)

Demesinler “Sezayi nefse uydu kaşındı.
Bedeni, ömür boyu bu uğurda aşındı.”
Uyar beni Allah’ım, kâbus dolu rüyadan.
Denilsin ki; “Ahrete selametle taşındı.”
*** (23 Ocak 2015)