Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Defalarca izledim, yaşam denen filimi.
Malayani sözlerle meşgul ettim dilimi.
Asi olan nefsime, asla öğretemedim,
Her iki dünyamı da kurtaracak ilimi.
*** (24 Kasım 2013)

Ne zaman yeneceksin şu içindeki devi?
Hiçbir kalbi incitme, ora Allah’ın evi.
Elin, belin ve dilin, güven versin çevrene,
Emaneti korumak, insanların görevi.
*** (26 Kasım 2013)

Bu ağdalı hayatta arı onun, bal onun,
Herkes bir figüranı bu maskeli balo’nun.
Senaryo yıldızları eğlenedursun hele,
Bir gün ipi kopacak dünya denen balon’un.
*** (29 Kasım 2013)

Bu ağdalı hayatta arı onun, bal onun,
Herkes bir figüranı bu maskeli balonun.
Senaryo yıldızları eğlenedursun hele,
Bir gün ipi kopacak, Dünya denen balonun.
*** (06 Aralık 2013)

İlim öğrenmek için sarıl yüce Kuran’a,
Ayetlerde bulursun mana içinde mana.
Binlerce yıl geçse de, eskimeyen yeni O,
Aradığın her ilmi incele, verir sana.
*** (13 Aralık 2013)

İnsanda yok olursa terbiye ve asalet,
Ruh nefse esir olur, hüküm sürer esaret.
Deva arayanların imdadına yetişir
El ele verir ise, akıl ile cesaret.
*** (20 Aralık 2013)

Seyirci selamlanır, perde iner, biter rol.
Önümüze serilir dönüşü olmayan yol.
Oynadığın oyunun karnesi verilecek,
Ey Sezayi! Beklenen o saate hazır ol.
*** (27 Aralık 2013)

Hayretler ediyorum, hayatına küsene.
Gülücükler atıyor herkese yeni sene.
Kucakla insanları, onlar için dua et.
Fırsat verdi Yaradan, kendini tekrar dene.
*** (03 Ocak 2014)

Biz Biz oluşturuyoruz problemin zorunu.
İletişim yokluğu günümüzün sorunu.
Nesiller arasında mesele kalmayacak,
Bir araya getirsek, dede ile torunu.
*** (10 Ocak 2014)

Selam olsun hak için şehit olup ölene.
Ve çok yazıklar olsun bu milleti bölene.
İyi-kötü her türlü yapılan amellerin
Hesabı sorulacak ağlayana, gülene.
*** (17 Ocak 2014)