Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Aklı olan mum yakar, karanlıklara söğmez.
Cahili ikna için, oyalanmaya değmez.
Kılıç ve dua ile girildi İstanbul’a,
Erdem sahibi olan, can verir de baş eğmez.
*** (21 Ocak 2014)

“Amelimden kime ne? İrade benim” dedin.
Hesabı unutarak, nice kul hakkı yedin.
Silkinip kendine gel, dostlarını iyi seç.
Sana öğüt verecek “Karagün dostu” edin.
*** (31 Ocak 2014)

Açgözlü ademoğlu mal hırsı ile doldu.
Baharı göremeden nice çiçekler soldu.
İhtiras cadısının eteğine tutunup
“Ben bilirim” diyenler, neticede mahvoldu.
(07 Şubat 2014)

.
Âdem’den günümüze ilimle geçti çağlar.
Kadir olan Allah’ın ilmi her şeyi bağlar.
İnsanoğlu halife yeryüzünde Allah’a,
Bir âlim öldüğünde, âlem ah edip ağlar.
*** (07 Şubat 2014)

İyiyi ve kötüyü kul ister, Allah verir.
İnsan kabullenemez, nefs potasında erir.
Deva arayan kula Allah’ım acıyarak,
Duanın tesirini ilaçlarda gösterir.
*** (14 Şubat 2014)

Amellerim yetersiz, kasisliyse zeminim,
Günahımı silemez, feryadım ve yeminim.
Rahman olan Allah’ım affederse kulunu,
Cennet’e davet eder, adım gibi eminim.
*** (14 Şubat 2014)

Egomuzun izini takip ettik edeli,
Herkesi damgalarız; “Bu enayi, bu deli”.
Kalp gözümüzü açıp evreni incelesek;
Hakir görülen insan, kâinatın modeli.
*** (21 Şubat 2014)

Umarım, gelecekten dünya umutlu olur.
Dilerim Allah’ımdan, insanlar mutlu olur.
Zulümler sona erer, zalimler cezalanır.
Tüm İslam âleminin bayramı kutlu olur.
*** (28 Temmuz 2014)

Kendini hesaba çek, ona şunu desene;
“Övünerek kutlarsın bu bayramı her sene.
Yüce Allah katında daha büyük ecir var,
Kurbanıyla beraber nefsini de kesene.”
*** (04 Ekim 2014)

Bizlere veda etti Şehr-i Ramazan Ayı.
Giderken kavuşturdu Bayram ile Cuma’yı.
Bize miras bıraktı kardeşlik ve barışı.
Sevgi parkı yapalım yaşanılan dünyayı.
*** (17 Temmuz 2015)