Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Vatan, millet uğruna döküldü nice kanlar,
Allah rızası için, kurban edildi canlar,
Ruhu taşıyan bilir, gafil olan ne anlar?

Vicdan burda yıkanır, burada durulanır,
Her ziyaret anında, gözlerim buğulanır.

Maddeden yoksun iken bu yaşa kadar geldin
Çalıştın, çabaladın, benliğinde yükseldin

Kitap kitap okudun ve defter defter yazdın
Yüksek okula geldin, cevap ver! Niçin azdın?

Doğumumuzdan bu yana,
Toprak bizi çağırıyor.
Her şey delil anlayana,
Toprak bizi çağırıyor.

Dedenden ibret alsana,

Çamlar süsle, hindiler kes,
Şarap, viski, ye tıknefes,
Bu izana doğrusu pes,

Yetiremezsin maaşı,
Birde yaparsın yılbaşı.

Gelin dostlar, size derdim söyleyim,
Sevdiğimi isteyenler var imiş.
Ben bu durum karşısında neyleyim,
Sevdiğimi isteyenler var imiş.

Başım yaslı, içerim de kan ağlar,

Sevgi bir gereklilik, sevgi yaşam direği,
Sevgi ile donanmış mahlûkatın yüreği,
Minicik gülümseme sevgiye varan adım,
Barışa el uzatmak beşeriyet gereği.
*** (13 Haziran 2013)

Herkes aynı değildir tornadan çıkmış gibi,
Bazısı neşelidir, bazısı bıkmış gibi,
Kimisi beynindeki duvarı yıkmış gibi,

Takma sakın gözüne, tek yönlü, at gözlüğü,
Gerçeği perdeleyen beyninden at, gözlüğü.

Ayna oldum, bu milletin derdine,
Kendisini görmek isteyen baksın.
Âlem hasret, insanların merdine,
Okuyucum, derdimize ortaksın.

İyi olan; çirkin görmez, hoş görür,

ANILARDA GEZİNTİ
Bahçelerde gonca güller açarken,
Karanfiller hoş kokular saçarken,
Kelebekler dalga dalga uçarken,

Bir pembe sis sarıverir insanı,

Yurt denince, aklıma Anadolu geliyor,
Cennet gibi güzelsin, vatanım Anadolu.
Gözlerimin önünde bir hayal yükseliyor,
Dünyalara değersin, vatanım Anadolu.

Toprağın, çiftçilerin emeğiyle sürülmüş,