Ne acılar yüklemişim ömrüme
Dert çekecek kadar sabra sahibim
Ölüm olup gelmiyorsa,gönlüme
Ağır acılar dokunmaz tabîbim.
Dost elinde ağu zehir bal olmuş
Canımı alırken incitme beni
Kollarımı yana bağla Azrail!
Binbir derdim vardır üzmesin seni
Sende benimilen ağla Azrail!
Çare varmı Medine'den Mekke'den
Derdumi dile döktum
Ben ne çileler çektum
Ot bitmeyen gönluna
Sevgiden güller ektum
Anladum anlayirum
Ömrümden su gibi akarken yıllar
Fikrim aciz kaldı tükendi yollar
Dedim yare gidem koymadı kullar
Biçare halime ağlarım şimdi
Hayal dünyasında yerimi aldım
Yaşamadım öykülerde
Söylenmedim şarkılarda
Ben ölürsem türkülerde
Ağlarmısın telli sazım.
Mısralarım acı acı
Söz odur üstüne kem söz söylenmez
Söz ola doğrudur ham söz eylenmez
Özü sözü doğru ile neylenmez
Kâmil yüreklerde sözdür iktidâr.
Vücuda gelince darbe-i şiddet
Ölüm var anladı kahroldu millet
Zamanla yenildi tükendi müddet
Aciz kul isyanda ağlayan gönül.
Kim kötüydüde sığındım mahlûkata
Akıl tutulursa fikr erir gider
Fikir tutulursa nekr olur gider
Çöllere düşüpte bekr olur gider
Mecnûn gibi ağlayarak geçirir.
Eğil ! dedi Mevlâm,kullara değil,
Değirmenin suyu yoksa taş dönmez,
Ölüm olsa hak yolundan baş dönmez
Bize gelen elbet bizden boş dönmez,
Ağyârı da hoş eyleriz kelâmla.
Allah Allâh diye bir yol tutturan,
Ruhumun,içinde söndüğü sensin
Ar yüzü karyüzü yaryüzüm sensin
Ruhumun içinde semah döndüğü
Elimi açtıran gökyüzüm sensin..
Huzurun kutluğun sensin sebebi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!