Nere gidersen git aç dehlizleri
Karşında gördüğün sen olacaksın
Dağları çölleri aş denizleri
Karayı görünce şen olacaksın.
İnsansı surette yaratıkların
Benim ipek yollu âciz dertlerim
Gönül hânesinde keder defterim
Hasret dokuyarak seni beklerim
Başka düşüncem yok derdinden başka
Sana başka hangi acılar benzer
Aslolan bu cihânda
Bâki kalanda neymiş?
Hâk vâki olduğunda
Âlem zerre değilmiş!
İhtimâl arayışım
Çanakkale boğazında kan kusar
Türk milleti yeni bir tarih yazar
Albayrağı göğün katına asar
Gölgesinde niyâzdadır Mehmedim.
Çanakkale kibirlinin kabusu
Onun diğer adı Denizle Deryâ
Gönülden diyorki çalınsın arya
Birileri derki bu adam varya,
"Sizin için kendini unutan adam".
Hep dışından korkar içinde yaşar
Bana sorma kimim diye
Ya bir 'keşke' siniz 'keşke'
Bilmiyorsan ismim bile
Ya bir 'neyse'siniz 'neyse'
Ya bir 'herkes'siniz 'herkes'
Günde üç dört defa say gülüyorum
Üçü sinirimden biri keyfimden
Ölüp ölüp sanki diriliyorum
Hâlâ sanıyorsun belki keyfimden.
Bâzen atarlıyım bâzen tutarlı
Ardımdan demişsin “keyfine düşkün,
De hele keyfimin kahyasımısın !
İki kahve söyle birisi pişkin,
Recâi keyfimin kahyasımısın !
Keyif benim ,kâhya benim kime ne ?
Keyfimiz ellere dert oldu gitti,
Kahpelik yapanlar mert oldu gitti.
Belki bu sözlerim sert oldu gitti,
Neyleyim dilime kilit vuramam.
Kimisini duydum bana kin kusar,
Düştüm gönüllerden bir kur misali
Muhâsara altında sûr misâli
Göklerden dökülen yağmûr misâli
Kara toprak koynuna alır beni.
İmdâdıma uyup gelme çağrıma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!