Derdime devâyı neyleyim aşkım
Gönül peteğimde zehirim sensin
Yüreğin sarayım gözlerin vatan
Bilakis doğduğum şehirim sensin.
Aklımı şaşırdım gittin gideli
İçimdeki rüzgâr fırtına oldu
Titretir ruhumu zehir sözlerin
Ahlarım kalbimin ardına doldu
Bir damlada boğar nehir gözlerin.
Kükredin özüme emeksizmişim
Duydum ki asıp ta kesiyormuşsun
Fırtına biçmişsin esiyormuşsun
Geçmişe takılıp küsüyormuşsun
Benim gibisiyle şevk bulamazsın
Üstünü bilmezsin denk olamazsın
Zihni fukarâ olanın
Aklı ukalâ olurmuş
Kendi mudara olanın
Nesli madara olurmuş
Mahlûkâta tavaf yoksa
Arada mesâfe azdı
Mesâfeler engel kazdı
Külliyyen bir kader yazdı
"O"na boyun büktü ömrüm.
Üstünde gök yerde toprak
Bizi bu kadar da yoran nedir ki?
İnsân var sû-i zânda ziyân olur
Onbir ay fırtına boran nedir ki?
İnsân var ki nîsanda ziyân olur.
Örtbas edemezsin cinâyetini
Bize sorarsan adı
Nadan olur demişler.,
Bize hiç zararı yok
Ziyân olur demişler.
Öz gönülden sevmeyen
Adama not verilir hayvana ot
Sen neyi dilersen ondan alırsın
Eğer yakışmazsa ayağına bot
Geçmişi çarıklı ordan anlarsın.
Aklına gelince bu dünya fâni
Ölürsem iyice yıkayın beni
Dünyadan kir bile götürmeyeyim
Açın hep kirli çamaşırlarımı
Zuladan sır bile götürmeyeyin
Cürmün ne derseniz bu âhım kadar
Saçlarıma boran boran
Kar yağıyor dran dran
Çoktur yüreğimi yoran
Yâr yüreğim kor'dur benim
Al buğdayım kalburdayım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!