İnsana îmân gerek
Mû'mîn etsin insanı
El'den bel'den dilinden
Emîn etsin insanı.
İnsana Allâh gerek
İnsana mahsustur hatâ günâh suç,
Var mı hata günah suç işlemeyen?
Kusursuz insanı bulabilmek güç,
Bir ben varım işte kin beslemeyen,
Kusurunu diyen arkadaş edin,
Habis insanların markası fora
Bu yılın modası hırkası kara
Hâlis insanların arkası sıra
Edep miras kalır akıl arkadaş.
Yaşamayı teneffüste bulana
İnsan oğlu nasıl canavarlaşır
Demeyin,fikirsizler davarlaşır.
Dağnama derler sana bulaşır
İnsandan korkunç yaratık yoktur.
İnsân akâide vermeli değer
Beş kuruş etmezmiş bu dünya meğer
İyi insân biriktirdiyse eğer
Ölse bile ardında sân demlenir.
Ederi olmayan ham post bulunmaz
İnsân olan günâhlardan beslenmez
Gönül kırıp dili ile seslenmez
Allâhın râhmeti kuldan istenmez
"Affet "demek "suçu kabûl"demektir
Niyetler suistimalden sorulur
Dünü bilemem gün'ler eskir
Mâzî olmuş dün'ler eskir
Şan şöhretle övünürsün
Unutulur ün'ler eskir.
Hayat güzel bu tarafta
Beyhude dolaştım arz-ı alemi
Aşkın harareti yazdan bilinir
Okudum hatmettim Arzu keremi
Ne kadar yansamda azdan bilinir
Ağacın çürüğü özden bilinir
Ayrımsız her insân amele imiş
Araya menfaat mesele girmiş
Kimi biliyorsun kemâle ermiş
Ona nasıl diyorsun ki mükemmel!
İnsanlar doğar meziyyet kazanır
Kimisine göre fazla gururlu
Anam babam gibi insân kalmışım
Belki fukarayım ama onurlu
Şân ve şerefimle insân kalmışım
Kimi içer kelamından habersiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!