Gönül dile geldi söylem yürekten
Ağaçlar yıkılır bağlı dilekten
Şu zaman geçmeden dönsem direkten
Dikenli yolları aşmamız gerek.
Ağızdan çıkanlar söz olsa gerek
İnsandır su topraktan
Farkı yoktur yapraktan
Mala mülke yapmaktan
Cehennemde yanmak var
Odun olup yanmak var
Zamânın mâhkumları
Âciz insânoğludur
İnsanin tutumları
Kaderinin yoludur.
Zamân ilâç değildir
Nerde geçmiş gelip gitmiş
Muhabbet mezara girmiş
Hakîkat insanlık bitmiş
Yok ki hatır sorsam diye
Ben geçmişi özlüyorum
Âlemi cihâna giderim dümdüz
Soğudum dünyâdan olmuşum bumbuz
İster gece olsun isterse gündüz
İntihâr anının gölgesi olmaz.
Mihrâbım dağınık minberim çıplâk
Dolu verip boş alınca,
İnsanoğlu ısrâr eder.
Kutsâl kâse boşalınca,
İpsiz akıl firâr eder.
Aklın ucu hiç'e değer
Mâkus talih gülmez yüze
Yüzüm küsmüş elâ göze
Hasret ektim tatlı söze
Gözlerimden farkedildi.
Gizli gizli işgâldeyim
Çıkıp tozlu yollara
Bir haber sor kullara
O sarmaşık kollara
Yatmam zor bu yaz benim.
Saçlarım beyâz benim
Yolun Ol'a benzer yüreğin kul'a
Libassız doğmuşuz düşmüşüz yola
Dost dediğin kastettiğim bir pul'a
Seni satıyorsa şimdi işin zor.
Giymişsin ipekten ilimsiz gömlek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!