Dünyada üç sandık vardır bilirim
Biri çeyiz,biri adam sandığım,
Yemin billah edip hakîkatlice
Birde söz veripte tutar sandığım.
Oldu mu üç, cevizdendir birisi
Bizden üstünlereydi rağbetimiz
Terbiye ederdik seslerimizi
İlimdir irfândı muhabbetimiz
Kimse yermezdi kimselerimizi
Gayr-ı İslâmilik her gün her hafta
Evcil olmazmış kargalar
Olsa da rahat durmazlar
Bu yüzden olur kavgalar
Ekin ekince tarlayı
Îkaz edin şu kargayı
Pazartesi dar'ı giysem
Bu gün salı sarı giysem
Çarşambaya hârî giysem
Yâhu söyle ben ne giyem.
Benbeyaz giysem söz olur
Düne kadar tasandım, endişendim kaygındım
Artık acımıyorsun, umurunda değilim!
Gönlümün efendisi, yalnız sana baygındım
Artık acımıyorsun, umurunda değilim!
Çırpınmaktan kollarım, kanatlarım kırıldı
Umut bağlamışım oğula kıza
Hepsi uzak oldu gönüle göze
Hasret iz bırakır kırışık yüze
Boşuna açılmış kol kaldı bana
Yolgeçen hanın soluna durdum
Alev sarısı düşüncelerdeyim
Ne karadır ne beyaz umutlarım
Kalem karası gecelerdeyim
Ne sıcaktır ne ayaz umutlarım.
Pul pul dökülüyor tüm hayallerim
Ölüm gelir beri beri
Herkesin bellidir yeri
Gitti gelmez ömür geri
Umutlar yarıda kaldı
Gençlik koşar yelyepelek
İnsanoğlu derler şaşardır beşer
Kendi elleriyle kuyusun eşer
Tek tek az gelirmiş yer beşer beşer
Fakîr fukarâyı unutanlaar var.
Ar ve nâmus rafa kalkmış tozlanmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!