Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Dörtyüz küsur sayfalik Sabirsiz Yürek`te Stefan Zweig :
Sayfa kirk ikide Tegmen Hofmiller`in kendi disindaki herseye duygu ve düsünce karmasasi dönüp dolastigi kendi kenisiyle fikir yürüten monolog diyaloglariyla romana giris yapma hazirligindadir Stefan zweig.

Sayfa kirkbeslerde varlikli hayalet eviyle hayatini alt üst edecek tanismanin balo gecesinin yeme icme ve kivrak danslari satirlarda gezer dolasir. Altmis ikinci sayfada evin kizinin felcli oldugu ve acimayla vicdansizlik arasinda gel gitlerin travma miladina tarih atilir.

Sayfa seksen sekizlerde acima duygusunun tetikledigi yakinlasmalar karsiliginda pahali hediyelere ve iltifatlara bogulan Tegmen, kendini gösterisli özel ilgiye sattigi duygusuna kapildigi allak bullakliklar yazilidir.

Sual ile hasıl olan
Ve soluk bir gemi
Yakınarak yalnızlığın
Gelir gider seyri seferinde
Sen tedbirli yalnızlığıyın üstündeki bütün örtüleri kaldıran
Çalkalanarak girdaplarda dönen sessizliğin yarılıp yırtıldığı

Toprağından taşmış fışkırmış aşksa cismi tabiat
Dümeni kırık sakin zaman sularının meyli muhabbete yudum yudum
Kıyılara kayalıklara fırtınası çarpıp vurdukça kaynayıp köpüren karayellerin
Kanaması hiç dinmeyen yarenlikte ten ve cana
Beyazı dalga dalga şubata boyuyorsa mavi çerçi
Kaynayıp püsküren çalkantılar ya senin dir, değilse aşkın

Isverenlerin patron kazanci
Iscilerinden ve calisanlarinin calinmis soyulmus gaspedilmis
Hakki hukukuyla orantilidir
Esit olmayan paylasim özüne ve esasina cullanip hükmederek
Semirdikce yaratiklasan cellatliga doyumsuz kanaatsizligi kilitlenip odaklanan
Yeryüzü cellatlarinin

Şubat serencesiyse
Buz sarkıtlarıyla kaplı damlar duvarlara yamaç
Kuru dallarda kuşlar varsa
Ve bestelenmemiş ıslıkları çalıyorsa rüzgar
Poster asmadan soğuğa
Koleksiyonculuk etmeden zamana

Şubat da biliyor
Takvim ve tarihin ucunu bucağını
Kaf dağının bittiği yerden
Köksüz dalsız kurak ağaçlar gibi
Tohumlandığı hayatın mevsimini meyveye durmuş bahardan bozarak
Çiçeklendiysen belli ki kızıl goncasın

Aylik yövmiyem yillik günlük kesintim ne olacaga gaileden kesat
Hic istifini bozmadan suyun yüzünde yan yatan sisenin
Bahcesi bozulmus topraktan vazodan ne farki vardiysa sanki
Hicbiryerden
Hic kimseye gitmeyecek olan mektuplarcasi yorgunayaz
Etrafindan yilgin adimlarla insan sesleri geciyor da dönüp bakmiyor bile

Üsümem de bir isinmam da birdir benim
Ihtiyat özen itina tasarruf amenna amma,
Gereksiz israfa birakilacak ihmalkarlik degildir yasam hikmeti ve askin hürmeti
Her zerresi basim gözüm üstüne diyerek
Tez canliligin sefkatli elleri merhametli hünerleriyle
Rüzgardan dinler bulutlardan sorar

Tasiyacak gücü kalmayinca tasinacak adresini delirir aranir hayat
Gelmeyen belirsiz bilinmezlige bölünüp parcalanircasina kopar gider gibi
Köyleri kasabalari yitik yollara düsürüp dökerek
Öte dünyadan buradaki sesini dinleyip nefesini nabzini yoklarcasina
Topal bir masanin etrafinda
Köcek bir firildagin icat ve icap cevirdigi hilede hurdada

He canim,
He, he , heeee..!
Yazin agustosunda kisin ocaginda subatta
Kendini dokunulmaz erisilmez üstün ve vazgecilmez sayip bilenlerin
Hic bir duyarli uyariyi ve elestiriyi
Yakinliga sarip irdeleyen samimi kalpten ve sorumlu duyarlilktan