Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Suyun yüzünden siyrilip giden bir tas gibi
Savrulmus firlatilmis uzaklara kendini muhacir belleyen
Zamani kimin diliyle cagirirsa cagirsin demde ask sarhoslugu icmis
Akibette zuhurda cigligi dünyayi tutan sevgi cagidir
Bilemezsin sancisi sizlayan sagnak
Bir yazip bir silen sahilde kumda kumsalda dalga gecip

Anaforda
O, şekil bir nokta gözüküyorduki
meyli yatık Rampadan
Kapısı, yapısı gönlümü isitiyordu,
Tablo gibi gülüyordu düşen kıvilcım
Fikrim yakuttan mislice parlıyordu, bi bilmezden bi bilmeze

Yasamin yapisal inceliklerini ve kilcal damarli ayrintilarini yüklenip tasidigi sirli soylu saglam hassas dengelerden soyutlayip siliklestirerek, birbirinden kopmaz ayrilmaz baglarla bütünselligini tamamlamis yapi kurum kurulus ve toplumsallasma kurumlasmalarninin önüne yanina ugruna yöresine kelepceleyip kusatmak, ya yikimi öngörülmüs amansiz örenlesmelerin mayinlayip dinamitlesen kitlik kiyametlik harabelesmelerini imar magmur eder, veya ayni niyet güden maksatlara yapimi öngörülmüs kaba haram hirsiz yolsuz yollu haydut harami tabiatli onursuz itibarsiz firsat meydanlari buldukca halinden habersiz dünya topragina acimasiz insafsiz cehennemler ekip bicen carpik kupkurak ve kaba insaatli her yani her tarafindan delik desik kapisiz yöresiz ilsiz köysüz iliskisiz iradesiz itibarsiz komsusuz yurtsuz yuvasizliga tayin ve iskan olmustur.
Harama rüsvete korkuya kuskuya egriye düsüklüge yalana yamuga yanlisa cürüge esarete cesaretsizlige nefrete kine gareze fesada hasede dlavereye siddete hinlige hainlige desiseye entrikaya ihtirasa caresizlige haksizliga hukuksuzluga bencillige bagnazliga en genisltip boy ve yol vere vere..
Hirsina kapilmis öfkesine yenilmis herkesin en üsünde olmanin kirini fasikligini kinini yobazligini ve yozlasmisligini semirdikce kimsenin kendini sorgulayip hicbir zaman hicbir sekilde hesaba cekemeyecegi iradeye güce saltanata ve zenginlige yetisip büyüyecegini kendi kendine kazziklayip kandiran aldanmisligin kesintisiz aliskanligini kendine doyumsulugu arttikca daha cok insanligindan azan sapan huy, karakter, hüner ve meziyet edinerek kisilik bozup karakter degersizlesmesi yerlesir yapilasir insanlik.
Hani anlamini yitirip maksadini asip manasini ve icerigini anlamsizlastirarak AZGIN veya SAPKIN sözcükleriin dört tarafini yaptigi carpik sehirler, cöllesmis köyler, issizlasmis kasabalar, ölmüsten betere parcalanmis erimis kopmus ezilmis üzülmüs iskeletlesmis sevgisiz haksiz hukuksuz kültürsüz ilgisiz iletisimsizlikler gibi, anlamini yitirip özünü sapip özgürlügünü iradesizlestirip inancini korkuyla kuskuyla haramla veranla giyinip donanip ahlakini huyunu kinli kanli katilliklerin harcina mayasina yorarup yogurarak anlam ve degerini bozulup yitirirse insanlik…..
Tuttugu yol güttügü maksat izledigi yön sigindigi huzur diledigi ferahlik düsledigi hayal ve haz duyup hassasiyet gösterdigi özlem dolusu hayalleri, akliyla ahlaki arasinda birbiriyle örtüsüp uysmayan dengesizliklerin birbiriyle sürekli dögüsen cekisen cekisen bogusan yarisan tartisan kokusan cürüyen catlak gedik eksik yoksul zarar ziyan yamuk egri bügrülerine yalan yanislarla yüklü insanliktan cikmis bozulmus gerilim catisma bunalim yagma yikim rüsvet riya ihtiras kin yolsuzluk güvensizlik inancsizlik güvencesizik gecimsizlik örer ve örenlestirir…
Hayvanlarin bile kendilerine yarisir yahut yarasir görmedikleri sonsuz bozuluslari insana güzellesir yarasir ve yakisir sanarak..

Bir yol tutturmuş sonsuzu gidecek olurken hayalden hayale aşk
Hayatı güzellere doğurup doyurmalara hazırdı toprak, gizemlerin gebesi
Kovanlara bal yükleyen dağlar,
Kelebeğin kanatlarına sığınmış mülteci, ki bahar
Giden zamanlardan kalma izleri sürükleyen gölgelerin peşisırasıyla
Dünden kalma arılıklardaki yarına

Kimildadikca yaprak tülleri diken diken
Körpelesmis uyanmis kenger daglari cardakliktan meselige esip yürüdügü
Bir kapsalik vardi…
Cirasi calmasi hemencecik isli aristaklarin duvar yüzünde barinan
Kuhlede ekmege vurulmus har sokaklara sinmis sofralar üfürdükce
Kinali kuzular akistigi pinarlarda delisine melesip

Siz...
Nazara feleğe fişmana filana bel bağlayıp da
Uğradığınız en ufak aksi şeyleri elalemin gözü değdi diye boncuk boncuğa
Siz...kurşundan kemiğe
Çerden çöpten nerde ne varsa
Siz... üste, başa, kapıya, köşeye, dağa,taşa, obaya ve ocağa ziincir zincire kolyelenip

Kim geçmiyor ki
Bu günden böyle nihanlı nihansız...?
Bu kışayazlarda böyle beyaz, soğukları karalara yazan yazıdan
Kim zemheriye aralar kurup gelincik solduran yazdan
Kim haberalmıyor ki...! ?
Telden

Eli cömertce yaşam sürgünü cepheleşmelere
Makineli tetikçilik eden
Yüreğinin yok canından hergün yongalar koparıp
Kendini kul yurduna kuklaşanların kostaklı keyfine
Edebince hoş tutmanın an be an azgın artırımlarıyla
Aynı hizaya raflanmış üstünde kamçısı eksik olmayan

Yagsa yagmur esse rüzgar zemheriden arafa
Tüter bahar damlari damaginda buza catlamis kardelen yanginindaki cicegin
Deli seydir ve beterinden esirgenmeyene pervane
Sakisini dönen meyhanda daglari gördükce camsiz pencereden
Dumanlar meydan olup yamaclara yukari gülkaranfillerin lades dengine
Akrabasi sayildigi hasretti dayanamayip tüllenir bahce bagindan gülizar

Kozasını kıran yumaklardan allı ipekli
Elleri ayakları birbirine dolaşan sarmaşık tutkusuyduysa serenad
Ay doğmuştur saza
Suya hayali düşmüştür uzakları çağlayıp gelen coşkunun
Bir perde de ille ben tutacağım deliliğiyle kuş tüyü
Kelebek kanatlısı iklimden