Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Ana baba topraginda uyanip dirilmis olan hayat misal
Köklerini yörükten türkmenden aldigi türkün hangi zaman
Nicin ve niye nereye nerden gider gelirse gelsin
Akla sevgiye sorumluluga sefkate ilgiye bilgiye baga beceriye emege zahmete
Saglam ve sadik kaldikca hayati doyumsuz degerlere büyüttügünün
Akla seviye ahlaka hukuka merhamete kisilige karaktere büyüdükce insan

Senin kamyonun benimkinin yanında ne ki...?
Basarsam gazı görürsün ne duman attırır dingil..
Senin plağın benim müzisyenliğim karşısında ne ki..?
Bükersem kulağını sazın
Nasıl üstüne gürültü bağıttırırım görürsün..
Senin çilen ne ki benimkinin yanında, çözersem derdi görürsün

Hayati …
illet zillet bozguna vurguna yapayalniz koyan camekanlasmalarda
Aklini kendinden cildirisa kacirip
Vicdanini sahibi yoklara kendi icinde bitiren mahlukca mahkum
Ücretini bitirdigi insanlik iskeletlesmesine ucuz yollu kisadevre kestirip
Sormuyorsa hukuk hakki

Herbir sazlaşmaktan sızım sızım silah gibi sıkılan
Her sıkılışında sanatkariliklerin bandıyla eğri oturup
Eğri konuşan
Boşgeçip zamanı herşey kendini sandığı kadardan çok büyük,
Boşluklar alıp vereren can pazarından herkes,
Hadi soğul benden ve sıyrıl sıtkımdan türü

İçinde insan varsa
O bizim biz onun
İçinde sevgi varsa ettten tırnantan
İnsan biz
Biz insanın
Girdik yani buraya böyle, düştük gönlümüzün kucağına bile bile

Sevinmen lazımken
Güya yeri yurdu rahat bir dünyada
Yorgunluk güzergahını şaşanlayıp
Canını sokaklara atmanın
Hayali sönük fenerlerde takılı duran
Huzursuz suda yitik sandal gibi sarsıntı yüklü

Mühime alan kim çocukları?
Bataryada fişlenmiş pillerle tayin edilmiş müddetlere kadar çalışan
Hortumndan kendisi su kaçırıyorken mahsur mahzun
Kadın erkek noelcik
Giydirili kıyafetlerin altındakini soran kim...?
Hepsi global dirhemince aynıya kopyalanmış

Kirli ellerinde kendilerince yüzleyip cüzledikleri kutsallık pozlarıyla
Yollarında Camiyi Cemiyeti de işin içine alet etmekteler
Sakladıkları yüzlerin altında ya bir firavun..veya kulluktan katip..
Cemi cümleyi birbirine küstürüp ayrıştırarak iki kuruşluk bozukluğa
Kifayetlikler niyetine som...
Dillerinde küfür ve ayet yanyana salya sümük saça saça

Herseyin kendi degeriyle dogup büyüyüp gelisip olgunlasip kaliciligini devamliliga devir daim eden dengelerle varlik ve hüküm sahibi oldugu gibi, insan da Insan kadar (engelsiz takintisiz kusatilmasiz cekingesiz kuskusuz korkusuz herbir insaniyetliligini yerliyerince faydalanip hicbir öngörülmüs kaliba kiskaca kilifa kosula saplantiya caresizlige dayatmaya baskiya sürgüne sindirmeye tehdite caresizlige körlüge siddete zorbaya yenilip yikilmaksizin kullanarak) büyük davranip düsünmelerin kutsal emek harcidir KÜLTÜR….
Kültür varsa insan kendi iradesi özgürlügü ve özgünlügünde sag, salim, hayattadir ve hayran olup hasretini güttügü onurlu haysiyetli itibarliligin insanlik ülkesini aklinda hic yitirmemezcesine tutup kalbinde sevgi kaynakli insan degerliligini yuvalanip yurtlanmaktadir. Kültür varsa….
Kültür varsa yol da vardir..
Kültür varsa dost da vardir..
Kültür varsa üretim de vardir…
Kültür varsa hak da vardir…

Kendi matemine mezarci duran
Kopmus kesilmis dermandan emekten evden barktan sudan
Insanlik ölmeden evvel nohut bakla bulgur sogan sarimsak derde deva idi
Derde deva idi hosaf pilav tarhana tursu üzüm ve koruk
Hersey hicbir fazlaligi ve eksii olmayan yerli yerinde bir dünyayi
El üstünde tutup diri taze dinc sürekliligi kesilmeyen saglam devamliliga