Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Numara yok….!
Artik biliniyorsunuz
Saklandiginiz suratta insanlik ölüsü viranelere poz verip
Iyi adamkadin numarasina kimseyi duymayan toplumsuz erismesi zorlarda
Hep kendini meydanlayip mikrofonlayan kurgulu yalan dolan talandan
Biliyoruz ki…siz hem insanligin hayatiyla yazip bozup

Avrupa Birligi..
Gözü dönmüs doymak siniri bilmeyen kudurmus kuduzlasmis salya sümük salginin
Kudurdukca azginlasan vampirliini hitler ögretisi üzerindendisipline edip susturarak
Yunanistana ikide bir carmihi boynunda asili hacizini tenesirleyip
Dünyanin en görülür meydanliginda eline yüzüne tükürürcesine isanliktan cikardig gibi
Donuna kadar….

Hic degilse…
Percem basak cahil cagindayken sirrini sözünü aska tutan gaile
Kimbilir kacbir defa bukutlara yanar yagmur ve buza kartaneleri sogur
Yine de yoklugunun göcmen kafeslerine hic degilse
Issiz duvarlardan iz sürüp kuru dallara asma güllere
Kimsiz kimsesizligin cigarmis kirpiklerini avutan calarsaatlerinde

Öksüz perdesinden sisli sesli
Esikteki yola yakin olan evin dünya hanesi buralarda bir yerse
Kitap…
Yekbasina satirlarin harfini harfine hecelemektedir
Hava bir soguk bir katran bir kizgin bir sizi bir belli belirsiz
Bulutlara kucak acmakta zorlanan yagmursa

Bir üstüne bir kerre daha iki
Tekavüten meclisli...
İki kerre secildi miydi biri..
Tak..!
Kaymağı kıyak yüksek katsayısından
Emekli...

Elmayla armudu bermudu
Bir hesaba çıkılamayın diyorlar ama
Ben tüccar mıyım..?
Uzaktan yakından alakam yok...öyleyse..?
Gönülde asilik, kafada aksilik
Kitap olup yazılmışından satır satır

Uykusuzluktan açlıktan
Geceyi açıkta geçiren park açıklığı yavan çıplaktan
Hayatının yarıya devralmış icarcısı değilse bile
Ona yakın
Yetmez yetşmez sefilliklerden harca harca bitmezini
Gelen gün gideni aratırsa vitamin eksigi, kopuk conta,

Hepten mi
Dayanıksız tüketim malı durumuna etiketlendik nedir..?
Birbirini derine çeken girdaplaşmalarla değer düşüren bazarda
Tümden mi çarşı –dükkan afiş tabela
En anlaşılır tabirle malın malı en ucuz
Sil sümük ağıtlı salyalı madur muarız

Baharsiz bahcesizmis bahtsiz saksi cicekleri duydum gördüm isittim ki..
Eve sokaga sigmayan sarpalar dereler sürgün hayale seyran
Orman deniz dag pinar cesme duydum isittim ki
Yüregimde dolanip gezen cavlan caglayan
Atessiz dumansiz bu ocakta yasadikca tazelenip dirilen ben…
Gölgeymis

Hic ziyani yokmus zaten kendi ziyanmis
Kiz…
Istasyon kahvelerinin orda bir duvarda harcanan
Al kalemi sende kalsin dedi ve sustu öglene
Durmadan bulutlara bakip demir gibi hem uzak hem soguk
Kivirciklara bezeli bir cicegin garson vaktiydi