Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Bütün adsız kapılanrın
İlle gelip eğlendiği güzel yer dostluk olunca..
Adı anıldığı her an kazanılması pek zor..
Kaybetmesi an meselesi kalp ile heran
Kafa kafaya denginin gidebildiğinden çok da fazlasına belki
Akıl alabileceklerin en delisi

Demirden de demir emirlere hayatı kaydırıp
Yaşam alanı daraltılmış alevler arasında kalan evler ve insanlar
Tüp patlaması
Soba zehirlenmesi
Sell baskını
Eksi son derece soğuğa sıcağa dayanıksız sıkışmışlığığla

Ezel elden
Esince bir dag basidir yaz vurgunu korlarda ateslere tuttusan
Yokusun poyraz ufuklarina bakan ucunda kilitsiz eyersiz köprüsüz
Hasreti derinlerden gelen topraga varmanin harman halidir
Uzak midir
Avara mi

Cesmeler suya seslenince gökyüzü salincagi nisan kayali
Sallanip duran körpecikten zaman sarkacidir gelen gidenli
Viran cigliklarla dallari kirilip
Bozulan baglar yangin yangina civarin yükünü tutarken
Ciliz serce cirpinisllari gibi kendine cigir acarak sanki uzak yüzyllar
Mevsimi solmus sararmis daglardan

Artık neye sayarsan say gayrısını
Suya süzülünce sunalar
Bahar gülçiçeklenince dallarda
Selam ederim gülüm ben sana
Artık...
Haramsız ve haramisiz

Hersey bahar oluyor
Adi konmus konmamis körpe tomurcuklar bahtinca türlü tazeler
Tellenip tüllenmeye uzuuuuuunca kis uykusundan uyanarak
Ugru etrafi pür hayale resmolan
Esiyor
Titriyor

Gercek disi
Solo granit
Saniyeleri sayili kapi araliginda
Tek basina sivrilip yigilmis gibi sogugun dilinden ah cala cala
Zor gidisli aralik evleri büklüm büküs
Üstüne urbasina cullanan sisli dumanlari söküp siyrilmakta

Çok nefesli rüzgarlar
Bulutların minderine hasrolup
Bir sonraki durakta yağmurlara salıncak
Eğer aşkın illerine uğramışsa cevapsız mektup
El yamanlarda
Varılmaz gönül dağlarındadır açık perde

Döner bulut dolanir gökyüzü
Uzak daglarda diyari aska varan sürgün seyyahim vardir
Gün olur devran bahar, bayir cileklerinde leylak rengi mayhos yemisler
Gün olur kekre ve ketum karanliklar düser
Sessiz ve kirlangicsiz sararmis solmus ufuklara aralaniip gökler
Gilamadalar üzüm kurutur gün olur kuru dallarda

Ocaksiz odasiz örtmesiz barksiz
Bir ev,
Hicrandan camsiz cercevesize can caliyor
Behri fani daminda duvarinda ziyaretsiz sebeplere suskunluk verici
Mercimekler yanmis kavrulmus …
iyimser sonbaharda sararmis nohutlarla yorgun yokus igdeler terkeín