Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Hadi diyorum
İyi kötü götür deyince götürene
Far- sinyal külüstür de olsa ihtiyatsız
Kendi kendine boyveren yalnızlıkları
Bakımsızlıktan çöken insan içine çekip çıkaran
Can çekişmeli dinamoyu

Kendi hırs saltanat mülk mal ihtirasından
Ya bismillah yallah allah feragaaat demedikçe yalandadır yanlış imtihan
Fakir fukara ilim iman dilde pelesenk furyada foyada bahane
Şahsına mahsus güce gösterişe kendinden üstün kanun nizam tanımaksızın
İster uzayda arsa arazi iş güç bakınan müteahhit ister yerel muhtariyet
Eskisi aşındıkça kopardığı parçaları yeniymiş gibi tip top

Kirli
Pis
İtilaflı
Dengesi düzeni bozuk
Ve bulaşıklı lafları Arap sabunuyla temizliğe verip kalça ve göğüs seviyesinin altında
Hafif ve eğik olması sebebiyle sirkeli suda raylı rutin sistemle

Vezneyi kapatır kapatmaz römorktaki dünya yüklü damper
Atmaca çıkıp dikiliverir zehirli gübrelenmiş toprağın tepesine
Fareli köyün hakiki kavalcısıdır belki kim bilir
Kim duyar kim bilir Benzinci kadının
Yirmi yıllık eski dosyalar arasında rakamları kabarık
Ses vermeyen tıkırtılarda paydos ettiğinde kendi gardiyanlığına yakalanan

Oniki ege adasini kim vurduya gittilere yunanlastirirken
Ha gitti ha gittilerde can cekisirken adeta Kibris Bop ihanetler iradesinde
Bütün iliski yatkinligini yagmalanmis yikilmis ihale servisciliginden
Düzenlenip derlenip toparlanma sorun toplayiciligiyla
Birikmis catismalarin
Yigilmis belalarin

Ütüsü bozulmus mu..
Degme keyfine atlastan ipeklice insan yamaligi degildir deniz ve toprak
Irmagin kuyumcusu yoktur
Ve urgani limani dümensiz dizginsiz dalgalarin
Ucus terminali
Yükseklik rotasi

Dilsiz dagdagda sürgün sefil isliklara mütaakip
Usuldan sizip süzülen eyül günesine cig döküp kar cingisi getirecek olan calarimdan
Gögsünde uykuyu unutmus kavruk rüyalarda can vermeye cöle cardaga
Etekleri topraga degen solgun bahar dallarinin
Acan gülleri sönen ciralari cengi dönen ciraya
Lamba sisesi yedi numarali isli duvar ve yanik soba cardagiymis

Benzetmek gibi olmasın ama
Ne yaparsa yapsın rüzgarın soluğu yatişmedikce
Sonbahara
Benzetmek gibi olmasın..
Dalında çürümeye terk
Kapısında yolcu geçmez hanlar gibi

Gelir melir de sonra..
Gemsiz bir tay gibi yel yepelek
Pat diye
Ya ıssız bir gonca dalından,
Ya şeker şerbet deresinden
Yalın çıplak el ayak

GÜZELLiK dedigin… topraga belenmis, suya kanmis, isiga ve günese boyanmis ölümün kundaginda sapasaglam kalmanin nasibiyle insan ve günyüzüne cikabilen gayretini gayesini ve cabasini, ASKIN SOFRASINDAN sehimlenen onuru, huzuru, sevinci, doyumu, kanaati, kararliligi ve özgüveni giyip kusanmaktir.

Taklidi yapilmayan gerek üzüntü ve gerek sevinclerle hic bir arabulucuyu, pazarlamaciyi, tercümani, reklamciyi, kaset veya bilgisayar hafiza kaydini siraya devreye koymaksizin, kimsenin özel ikrami ve keyfiyet hediyesi olmayan daglardaki kar, tepelerdeki rüzgar, bulutlardaki yagmur, dallardaki cagla yahut cicek; kaprissiz kibirsiz sifresiz maskesiz kotasiz vizesiz formatsiz ve limitsiz; kendisiyle barisik ; ve cesur, bilgili, dogal, saygin, adil, vicdanli, becerikli, liyakatli, duyarli, kültürlü olan insan degerliligi kadar GERCEKCi ve GÜZELDiR.

Karacoglan diyor ki : „ Harami var diye korku verirler, benim ipek yüklü kervanim mi var „