Vakit ne zaman ana uygundur mu dersin..?
Çığarmış toprağında renkleri tüllendiren nem kapımı rüzgarda
Vakit,
İnce meselelerin giysilerini örmeye adını bahar diye dillediği aradan
Süzülmüş bal salkımı turuncuların kucaklarında hala yaz oynaşırken vakit
Vakit hara kibrit çaldığında,
Sıra döndü... oynasana iskambilci..!
Vermiş de gayrısını rüzgar bahara aldıklarını yüksek katına götürmüş halkeyifsizliğin
Oynasana yerden başını göğe kaldıran her bir perde
Yeşil çimen, zavarlanmış arpa buğday boyunda
Birbirinden ap ayrı sazlar hayat namına tam kefil
Esmese de kefil, yağmasa da kefil
Bakınca şöyle
Ay ışığından koparılmış gibi
Parmaklarımın ucu ağzımın tadı kenarı
Üstüm giysime bakıyorum
Sofrasından kalktığım neyse ondan kalma beni ele veren boyanmış bulaşık
Çocukluğun bilindik halleridir ya, zaten ordan sanki hiç büyümemiş memişim de
Gün variken esikte oyalanan kilitsiz torpidoda
Mahser kalabaliklarini kiran döken buluzzz ne tuhaf ne ayip..
Günah topluyordu da sanki nehir suyu korsan kürek
Bluu cinn
Eski gospel sarkilari gibi misssisipi kayiklariyla yandan carkli vapurlarda
Kilisenin rutubetli sokaklardan gecerek gitar sessizliginie diz kiran
`Yesil bagin üzümü
Yola koydum gözümü
Baktim ne gelen var ne giden
Kime deyim ben sözümü, tanriiiim
Bir de yetmez üc ver
Üc de yetmez bes ver..`
Aylingenden asagi
Kisrak atlar cifligi almansivayler bayiri
Mazot sobasiyla yanan asansörsüz sari binalarda kapisiz kilitsiz
Talih kusunun gelip gelip gurbet bir kafeste yuvalanmasi gibi kisayazina
Isci hayimlarinin caydanligi hic sönmeyen
Tek odalik kan ter icinde hasret vardiyeleriydi
Yüksekligi ve derinligi bilinmeyen cukurlara düserek
Ve her defasinda unutmanin dikis tutmayan sökügüne yenisine sararip solarak
Sürekli baskalasmayi baskasinin yitik yalniz ve yabanciligindan artiklanan
Seklim pozum güzel görünsün de ötesi gerisi mühim degilci
Kurgulanmis asagilik düsüklük yogunluguyla moralden mutluluga
Herseyi sakat
Kağıt kazma vinç mala sıva kürek kalem İşi filan..
Diz ve dirsek teması artiz zamanlardır insana uğramadan sürüp savuşan
Kendi alt kabuğu altında kalın kirli kepaze koparan gürültülerle
Parçalandıkça zindan zifiri hücrelerine bozulup bölünen aksamlardan
Köy kasaba mahle sokak vilayet ve büyük vilayet
Yapraksız topraksız dalsız sert şarampollere derin kuyular deşip kazarak
Kağıt kazma vinç mala sıva kürek kalem İşi filan..
Diz ve dirsek teması artiz zamanlardır insana uğramadan sürüp savuşan
Kendi alt kabuğu altında kalın kirli kepaze koparan gürültülerle
Parçalandıkça zindan zifiri hücrelerine bozulup bölünen aksamlardan
Köy kasaba mahle sokak vilayet ve büyük vilayet
Yapraksız topraksız dalsız sert şarampollere derin kuyular deşip kazarak
Esikte sokakta durup beklemekteyken dünya
Burdan sonra nereyedir kimbilir
Bütün ömrünü bir valizin icinde milyonlarca kez seyre sefere
Her ugrakta sonsuzluga kacak
Rüzgarin bas egmez bel baglamaz boyun bükmez degirmileri gibi
Ve su damlasindan irmagin yolunu sorup yagmurun kitabesini okuyan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!