Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Karanlık yüzün gösterme,
Mazlumları örseleme,
Gözlerinden yaş döktürme,
Sar koynuna koy geceler...

Yıldızınla ışık saçsan,

Köynümce sevdim seni,
Eşkınnan oldum deli,
İnan Mecnuna döndüm,
Seni sevdim,seveli.

Kız men seni sevirem,

Her bir fanide vardır,bu iki et parçası.
Eğer bunlar temizse,onun hoştur sefası.
Birde aksi var ise çekilir mi cefası?
Kişinin aynasıdır,bu iki et parçası...

Dil yarası kılıçtan daha keskin yaradır.

Asırlardır sana düşman,
Oldularmı ki hiç pişman?
Dinine,ırkına düşman,
Gerçekleri görmeliğiz,
Kendimize gelmeliyiz.

Keşkeler olmasaydı insanın hayatında,
Daha mutlu yaşardı,mutluluğun dadında.
Aklını kullansaydı,yerinde zamanında,
Pişmanlıklarla dolu keşkeler olmasaydı....

Zaman akan su gibi,geriye dönüşü yok,

Repçiler,popçular türedi yutta,
Benlikler kangren oldu gidiyor.
Bir çok anlamsız kelime lugatta,
Sözümüz kangren oldu gidiyor.

Helalı bırakır harama bakar,

Kainat bir kitaptır,okumayı bilene,
Zaman bir hazinedir,kullanıpta görene.
Şefaatçidir Resul,O na gönül verene,
Sunar Hak'kın izniyle esrarını kainat...

Rab'bim Kuddüs ismiyle temizler tüm evreni,

Mevlam bana altmış yıl ömür vermiş,
Kargayada bu kadar layık görmüş,
Akıl servetini hesaba katmaz,
Kargayla ölçülür bu aptal insan...

Karga çöplüklerden karnın doyurur,

Gece ayazdan buz kesmiş ellerin,
Kör karanlık içinde kör olmuş gözlerin.
Kaldırım kenarında kıvrılmış yatan mendilci çocuk.
Gözleri ağlamaklı,sırtında yırtık bir gocuk...

Karlar yağıyor üstüne çalacak kapısı yok,

Nice nimetler vardır kainatın içinde
Saymaya kalkar isek buna ömrümüz yetmez
Yaratan yaratmıştır, mücizevî biçimde
Şükrünü bilmeyene, Allah hidayet etmez...

Allah’ın kudreti bu, tecellisi her yerde,