Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Selam salıp,dostu sevip saymalı
Arayıp sormalı, sesin duymalı
Selamı yaymalı, verip almalı
Dostun kıymetini bil yeter sana.

Dilerim dostluğu bozmasın Hü da

Ecel bizi bulur ise,
Bu gövdede can çaresiz.
Ruh gövdeyi terk ederse,
Damarlarda kan çaresiz...

Helal,haram bilmeğenin,

Her çocuk görüşümde,
çocukluğum gelir gözümün önüne,
Çocukların oyuncaklarıyla oynaması,
bana uyuncaklarımı hatırlatır.
bezlerden yuvarlayıp yaptığımız toplar,
Ayçiçeği dallarından yapıp bindiğimiz atlar,

Görmediklerinde, gördüklerin de
Bilmeden rüyanı hayır a yorma
Gerçek malın hak yolunda vermişsen,
Vermişsen ne mutlu, yüzüne vurma

Kötü lisan ile, kötülük yapma

Gel nasihat al ariften,
Gönül sana demedim mi?
Alma mazlumun ahını,
Gönül sana demedim mi?

Benlik sevdasına dalma,

Dalga sesi geliyor
taşların arasından,
Eğil,eğil bir öpem
kaşların arasından.

Kaşların benzer yaya,

Hayelleri kursağında kalacak,
Doğuda bizimdir,batıda bizim,
Bizler şahlandıkça, onlar üzülecek,
Kuzeyde bizimdir,güneyde bizim...

Bu ülke Türk'ündür öyle kalacak,

Çıkmaza girdi yollar; önüme çıktı çöller,
Sustu konuşan diller,çoraklaştı gönüller,
Yokuşa vardı düzler,beni buldu pürüzler,
Sönüp gitti yıldızlar,böyle kalayım mı dost!

Bekliyorum inayet,O'na ayandır niyet,

Yerden göğe kadar haklı vatandaş,
Zaman gelir özden çıkar bir yiğit
Yırtık yasa artık tutmuyor yama
Çarpık zihniyeti yıkar bir yiğit

İçimizde bir his bu duygu somut

Düşmüşüm nefsin peşine,ha bire koşuyorum,
Ne biçim bir hayatsa,yazları üşüyorum.
Gerçekleri görünce,çıkmaza düşüyorum,
Beyhude şeyler için, aklıma şaşıyorum...