Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Küçük bir bebeğe taciz ediyor
Çalıyor,çırpıyor içip duruyor.
Aileye,çevreye zarar veriyor,
Böyle insanlara ne demeliyiz? ...

Suçlu olur çeker çıkar uslanmaz,

Oraları gezerek aktarmalı yarına,
İbret ile bakmalı Şehidin mezarına,
Kahramanlık kokuyan taşına,toprağına,
Özgürce yaşıyorsak borçluyuz Çanakkale'ye..

O topraklarda saklı bunca anı,hatıra,

Hep kırdın kalpleri hurdalık yaptın
Kırdın da ne oldu, yanarsın şimdi
Ağıtlar yakarak düzdün ardımdan
Düzdün de ne oldu, anlarsın şimdi...

Söz verdin sözünden döndün durmadın

Ruhları arşa çıktı,sevgileri gönülde,
Geleceğin uğruna canlar Çanakkale'de.
Vatan,millet sevgisi,sevgilere baş oldu,
Daha çocuk yaşında,tenler Çanakkale'de...

O zor şartlar içinde,hep ileri atılan,

Bir sevgi istiyorum,herkese ışık olsun.
Bulutların içinden aleme umut yağsın,
Toprakla su birleşsin, Dünyaya hayat versin,
Rüzgarın esişinde bir sevgi istiyorum...

Güller yaprak dökmesin, bülbüller üzülmesin,

Bana masal anlat anne,
içinde savaş sözcüğü olmasın.
Bana masal anlat anne,
Ağzında alev topları taşıyan kartalları,
üzerimize kara bulutlar gibi çöken
sırtlanları ve onun ölüm kusan toplarını değil...

Sevdiğim tek kadın,ve ilk göz ağrım,
Mevlamın lütfudur böyle bir hanım.
Özü,sözü doğru,canım cananım,
İlk gün gibi hiç aklımdan çıkmadın...

Senin sevdan ile sevdakar oldum,

Uyuyan göllere ay ışığında
Sevginin resmini çizsem kim anlar?
Tomurcuk ayrılıp, gül açtığında
Yağmurun saçını çözsem kim anlar?

Gebze/KOCAELİ

Gerçekleri haykırıyor mevsimler,
Dört bir yanda canlanıyor bitkiler.
Yeryüzünde bunca mevcut isimler,
Filizlenir, İhlas ile aklımda....

Sevgileri yüreğimde topladım,

Hastalıklar çoğaldı,ortamı sardı illet,
Her olayın sonunda hasta oldu bu millet,
Kimi ruhsal hastadır, kimisi de bedensel,
Teknoloji hızlandı hastalıklar çoğaldı.

Televziyon bağladı ekranına bırakmaz,