Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Mesleğini sever zevkle çalışır,
Karanlığa ışık olur öğretmen.
Cehalete karşı mertçe savaşır,
Ufuklarda ilim ara öğretmen.

Başarılı olmak bütün dileği,

Güzel oku! her zerrede coşkun birer mana var.
Dert ehline bu manada canlar sunan eda var.
Vermek için parlaklığı,gamlı gönül evine,
Bir bak hele,her ciladan üstün olan cila var...

Her zerrenin Ka'besindir kalbi yine kendine,

Her ülkede vardır böyle bir takım,
Hem devlete yakın, hem mala yakın,
Çok hin oğlu hinler,onlardan sakın,
Kim diye sorarsan,mutlu azınlık...

Çok mutlu yaşayıp,üstünlük taslar,

İnsana insan denmez özünü bulmayınca,
Gönlü virane kalır sevgiyle dolmayınca.
Bırak artık boş şeyi,sever isen kendini,
Yarı yolda kalırsın,Hak ile olmayınca...

Nefsine tam uymuşsan,Gönlünden eksilmez gam,

Şirkin çeşmeleri akıyor pek gür
Mü’min kuşatılmışken olurmu özgür?
Zülümler son bulsa olsa gönlüm hür
Karanlık sonrası şafak olunca...

Ta Ashab’dan beri değişmez çile

Bunca zülmü, bunca göz yaşlarını,
Çekene fırsat ver güldür yâ Rabbî.
Emperyalist güdümünden korkuyu,
Mazlum yüreklerden kaldır yâ Rabbî.

Yolda kalmışlara aç yeni kapı,

Sözün özü susmaktır,yerinde zamanında,
Sabır,sebat etmeli en öfkeli anında.
Sevgi,saygı hoş görü bulunmalı canında,
Dikkatli konuşmalı,yerinde,zamanında.....

Kıskançlık,hasetlik olmamalı kişide,

Gezerken o toprakta bacaklarım titredi,
Sanki alttan şehitler biz buradayız dedi.
O günkü anlatılanlar gözlerimde canlandı,
Tutamadım göz yaşım ağlattı Çanakkale...

Ekmeyi,aşı yoktu ırkı kahraman ırktı,

Bunca acıya sitem edip üzülüp,
Gözünde yaş varken nasıl ağlamaz.
Ruhun kıskaçlarda horca büzülüp,
Kalbinde his olan nasıl ağlamaz.

O'nu üzmelere, hiç kıyamazken,

Son günlerde garip şeyler oluyor,
Dinden çıkıp yeni dinmi kuruyor,
Aynı safta erkek,kadın namaz kılıyor,
Ne yapmak istiyor garip insanlar...

Hilkat garibesi uyulan kişi,