Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

İnsanın hayatı ana rahminde başlar,
Bir canın içinde,bir can genişler,
Rahman'ın gücüğle böyledir işler,
Yaşamaksa hakkı bilip yaşamak...

Dünyaya gelmenin bir bedeli var,

Soysuzlar karanlık geceler gibi
Ülkemin üstüne çöktü bu günler
Mazlumlar kurbanlık cüceler gibi
Zalime boynunu büktü bu günler

Durmuyor ahlaksız zalim ve taşkın

O kadar hasretim anlayışına
Anlayışlı olman, zor mu bu kadar?
Bir mana veremem davranışına,
Bana bakışların hor mu bu kadar?

Beni anlayacak yâr arıyorum

Beceriksizlikle suçlanır bazı insanlar,
Her kişinin bir beceri yanı vardır.
Becerilecek işe bağlı,beceriler,
Sonu düşünülmeli
Becerilecek işin.
Boş şeyleri becermektense

Sevmek özgürlüktür sessizce.
bu gönül yüklü,bu yürek masum,
karşılık beklemeden,
savunmasız ve de mağrur.
Ey güzel sevda!
dayandım senin kapına.

Saçımda beyazlık,yüzde çizgiler,
Sırtımda eğrilik,dizde ağrılar,
Hayatları alt-üst eden olaylar,
Senle vuku buldu ey zalim zaman...

Her can seni suçlu görüp yüklenir,

Bir olalım gür olalım,dur diyelim utansınlar
Dirayetli hür olalım,gel diyelim utansınlar
Meydan senin artık bağır,göz görmezse, görür sağır
Bu yapılan bizce ağır,zor diyelim utansınlar…

Kanun edip yalanları,Kırıp dökmek planları,

Hayal kırıklığı yaşadım bu gün
Beklediğim yerde, sen yoktun diye
Nerde çiçek varsa topladım bu gün
Kokladığım yerde sen koktun diye…

Dolaştım etrafta başı boş gezdim

Bir kıvılcım çakar yürek tutuşur.
Lavları saçılır sevdikten sonra
Öncesi sis duman, açar git gide
Çiçekler açılır sevdikten sonra

Her şeyi bir başka görür gözleri

Aklımı başımdan aldığın gibi
Kalbimi de çaldın seni vicdansız
Gönlüme ateşi saldığın gibi
Gittin, uzak kaldın seni vicdansız…

Gel derim bir türlü buyurmuyorsun