Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Yoğurdu üfledik, sütten yanarak
Bizi kurtaracak biri sanarak
Verdiği sözlere hepten kanarak
İyi diye diye bu hale geldik

Kalmadı temiz şey yok temiz mekân

Ben aldıkça dahasını istedi,
Yeni şeyler için hayel süsledi,
İçerimde şeytanları besledi,
El aleme rezil eyledi nefsim...

Dünyalık metanın peşinden koştu,

Mevlam ömrümüzde ecel saklamış.
Koskoca gövdede bir kalp saklamış.
Dünyayı donatmış türlü nimetle,
Mümiin kalbinde şükür saklamış...

Örnek için karıncayı yaratmış,

O gün şükreyledik yine Mevla'ya,
Evimize yeni bir can gelmişti.
Sevinmiştim çünkü dede olmuştum,
Haneye Nesibe torunum gelmişti....

Bu kadar sevmeyi tahmin etmezdim,

Bu gün Nevruz bayramı toprağın uyanışı,
Her şeyi silip atıp,çiçeklerin açışı.
Kin,nefreti atarak sevgilerin sunuşu,
Bu gün nevruz bayramı,baharın hoş gelişi...

Bulamıyalım kana,böyle güzel bayramı,

Yaratan nurdan bir hane bina etmiş,
Yek vucut içine emanet koymuş.
O nun adını kalp diye adlandırmış,
Dünya'da en büyük mertebe demiş...

Bu hanenin yeri marifet-i ilahiyedir.

İçimiz kan ağlarken nedir sizin derdiniz?
Acaba katillerle el ele mi verdiniz?
Asaletli milletin, asabını gerdiniz
Sahte gözyaşınıza bakar ağlar öksüzler...

İnanıp gönül veren engel tanımaz geçer,
O'nun sırrına eren,derya ummandan geçer.
Kanmaz fani Dünya'ya arkaya atıp gider,
Hak yoluna girmişse,servetten maldan geçer...

Hakka yelken açanlar yol almıştır muhakkak,

Gençliğini heba eden dostlarım,
O yılları geri alan olmadı.
Nefsani hevesi önde olanlar,
Bu alemde murat alan olmadı...

Gençliğini heba eden dostlarım,
O yılları geri alan olmadı.
Nefsani hevesi önde olanlar,
Bu alemde murat alan olmadı...

Günleri,ayları ah vah la geçti,