Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Gelende çok gidende,dolar taşar istasyon,
Kimi bir daha dönmez,kimi için bir oyun.
Çok olaylara gebe sık,sık yapılır yayın,
Bazen yoksul mekanı,bazen boştur istasyon...

Yalan dünya'ya benzer içinde yolcu tutmaz,

Sokak mudavimi,baş aktörleri,
Anlamış değilim acep kim bunlar?
Yakıp yıkma ekibimi kurulmuş,
Yokmu cevap veren acep kim bunlar? ...

Hak aramak için çıkar sokağa,

Kerbelada bir gülüm var,Fahri Kainat gülüdür.
Ümmetleri bülbülüdür,O nun sevdalı yarıdır.
Resulümün torunudur,Cennetin efendisidir.
Müslümanın göz bebeği,Kalplerimizin feridir...

Ali Yullahın evladı,Peygamberin torunudur.

Bakar lakin göremez,o kararmış gözlerle.
Konuşur söyleyemez,anlaşılmaz sözlerle.
İlkbaharı kış eder,nasihat vaazlarla,
Gerçekleri göremez bakar gözle kör adam...

O nun hep doğruları,nefsine hoş gelendir.

Hak yolunda çoşar akar dururum,
İstersen bir nehir say bu sevdayı.
Manaviyat yüklü bir sır gibiyim,
İstersen kalbine koy bu sevdayı...

Dağ yamaçlarından akan sel gibi,

Gül bahçesi olsun senin kucağın.
Dalına bineni, indirme sakın.
Kaynasın kazanın yansın ocağın.
Isınmış kalbini, söndürme sakın.

Burda ne ekersen önüne gelir.

Yokluğun benim için ölüm demek gitme kal
Sana olan hasretim dinmeyecek gitme kal
Senden uzak yıllardır yetmezmi kahrolduğum
Bırakma ellerimi mahşere dek gitme kal

Tabiat cana geldi ağaçlar kıpırdaştı,
Doğaya huzur geldi, yeryüzü güzelleşti.
Tohumlar bir özlemle toprakla kucaklaştı,
Bulutlar cana geldi, havaya cemre düştü…

Karla kaplı tepeler, güçlerini yitirdi,

Geçen ömür gitti,dönmez geriye,
Yeter inat etme gel tövbeye gel,
Allah'ınrahmeti boldur tükenmez,
Bırak şu gururu gel tövbeye gel...

Saman çöpü gibi yüzme sulsrda,

Gecede,gündüzde,tüm zamanlarda,
Kimi meşk peşinde,kimi zararda
Havada,karada,denizde ayda
Gün yirmidört saat insan avında.......