Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Üzülme gamlı gönül,
Bir gün gelir gülürsün.
Üzüldüyün şeylerin,
Yanlışlığın bilirsin..

Güvenme hiç varına,

Yol sisli,yolcu yaslı,
Çevreyi sarmış duman.
Kalpleri kirli,paslı,
Yokmu buna bir derman?

Azgınlaşmış nefisler,

Şefkatsiz bir yüreğe hep zalimlik eklenir.
Sevgisiz bir yürekten sevilmek mi beklenir?
Fedakarsız gönülde hep bencillik saklanır.
Her üçünden de uzak kul eyle bizi Yarap...

Bahsedilmez artık geçmiş tarihten,
Ders almazlar bunca nasihatlerden
Sanki bir uzaylı inmiş havadan
Ah şu yeni nesil, adam olmuyor….

Kendini kaybetti bir hoş oldular

Yaya kaldık uzun yolda Ey Huda
Bari doğru yolda olsak gam yemem
Tehlike var kervanbaşı uykuda
Rehber bulsak, lider bulsak gam yemem

Tehlike çok, çan çalmıyor siren yok

İnsanın hayatı ana rahminde başlar,
Bir canın içinde,bir can genişler,
Rahman'ın gücüğle böyledir işler,
Yaşamaksa hakkı bilip yaşamak...

Dünyaya gelmenin bir bedeli var,

Soysuzlar karanlık geceler gibi
Ülkemin üstüne çöktü bu günler
Mazlumlar kurbanlık cüceler gibi
Zalime boynunu büktü bu günler

Durmuyor ahlaksız zalim ve taşkın

O kadar hasretim anlayışına
Anlayışlı olman, zor mu bu kadar?
Bir mana veremem davranışına,
Bana bakışların hor mu bu kadar?

Beni anlayacak yâr arıyorum

Akılsız kafayı ayaklar taşır,
Nereye git derse orya ulaşır,
Hep ezilir,hep horlanır dolaşır,
Akılsız kafayı ayaklar taşır...

Bu kafa çok ayakkabı eskitti,

Söyle sözlerini, yerli yerince,
Söz gümüşse, sükût altın denince,
Bakarlar lafına inceden ince,
Cevabın verince adam sansınlar!

Dinletmeden önce dinlemeyi bil,