Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Bir grup kulunu çağırdın geldik,
Boyun büktük senin huzruna vardık,
Yalvardık,yakardık dualar sunduk,
Mutlu olduk Kabe'nin yollarında...

Dualarım,dualara karıştı,

Herkese nasihat eder dururdu.
Köyün imarında önde yürürdü
Herkesi kendinden üstün görürdü
Bildikleri bilgileri verirdi.
Onlara bir şeyler, vermekti derdi

Çıkar için ezer geçer,İnsanları mahveder,
Çevresine kin kusana, sen insanmı diyorsun?
Arkada enkaz bırakır,bakmadan çeker gider,
Savunmasızı ezene sen insanmı diyorsun? ...

Ülkelere savaş açıp,Bonbaları dökene,

Kan, gözyaşı ekranlardan taşmakta,
Güvenme,itimat kalkmış raflarda,
Akraba el alem aynı saflarda,
Zülüm arşa çıkmış insanlık bumu?

İnsanlar, insanlık çığrından çıkmiş.

Allah dostlarında hem iman hem takva var.
İman; bütün batıl ve yanlış inançlardan sıyrılmak,
Takva; her türlü sapık ve kötü yollardan,
Başıboş ve hayvani yaşama tarzından arınarak,
kalbi Allah'a teslim etmenin,
Hayatı O'nun kanunlarına göre düzenlemenin,

Daim hoş görülü ol,çevren de faydalansın!
Siyah,beyaz demeden insanlığa sahip çık.
Aldatma,aldatılma Hakkın yolunda yürü.
Geleceğe ümit ver geçmişin aydınlansın...

28.11.2007 GEBZE

İbadetin tadı başka derlerdi,
Anlamazdık,ondan çok uzaktık ya.
Müminler hep o yolda can verirdi,
Tadmadıkça onu bilemezdik ya....

O lezzeti hiç bir gıdada bulmadım,

Zamanın genci idin,zameneye uymadın,
Hep Hak’kın yanında oldun,mazlumları savundun.
Belalardan uzak durdun,kadere boyun eğdin,
Kur’an okurken buldu,ecel seni İbrahim…

İnandın inancınla,hep O ipe sarıldın,

Bu yaşlılığ bele oldu başıma,
Artığ sözüm geçmiyer ki ay balam,
Bağırınca hazırolda duranlar,
Varlığımı bilmiyer ki ay balam...

Sözlerime alay eder gülerler,

Cahiliye döneminden mi kaldın?
İmandan,ihlastan hep uzak durdun,
Hep boşa çalıştın boşa yoruldun,
İflas etmiş tüccara benziyirsen...