Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Bunca yıldır boşa geçen zamanı,
Çıkarıpta yolladım karanlığa.
İlahiden hep bekledim amanı,
O yılları bağladım karanlığa...

Yaşamımı sordum o gecelerde,

Mesleğine özenirdim küçükken,
Adını öğrendim kalem tutmazken,
İlk beni sen diktin, taze fideyken,
Büyüt meyvesini gör öğretmenim...

Eğitmek öğretmek senin görevin,

Dünya için avunanlar,
Servetiyle övünenler,
Maddiyata güvenenler,
Mutluluğu bulamazki.

Şükür edip yetinmeğen,

İnsanlık yararına yapılanlar olunca,
Beyinle kalp birleşir,insanlar gelir aşka.
Ötelerde bencillik,dar görüşler olunca,
Engellerler her şeyi,bunlarda maksat başka...

Öyle bir zamandayız, ne ar kaldı ne haya
Bir kavga bir niza ki boşanan boşanana
Öyle bir çağdaşlık ki yamyamlar kalır yaya
Rezalet türlerinden yaşanan yaşanana

Nazarımda beş kuruş değmez bunların biri

Gençliğinde şermiş şimdiyse hamdır
Dolaştığı yerler kötü mekandır,
Eskiden de şermiş gamsız adamdır,
Dönüp ulaşıyor, dönmek bilmiyor

Eskiden güçlüydü şimdiyse naçar

Hür yaşarız bu dünyada zorlama yok dinimizde
İster dünyada yanarız ister cehennemimizde
Burada zorlanan zorlansın isteyen de hazırlansın
Kildan ince bir sırat var bizi bekler önümüzde

Değersiz hiç bir şeye, kafanı takma sakın
Bilmediğin işlere burnunu sokma sakın
Kimseyi küçümseyip tepeden bakma sakın
Tevazu yüceliktir, gayri olandan sakın…

Kibir ile gerinme, tutup yüzerler seni

Kavağın dallarına gız,
Uzayan kollarına,
Can kurban canım kurban gız,
O şirin dillerine.

Kilidi kilidi bulsalar,

Dost sandığım herkes kaçtı yanımdan
Yok oldular etrafımdan önümden
Terk edildim diye eğer canımdan
Bıkıyorsam ben bıkarım kime ne!

Bir bilseniz sizi nasıl özlerim