Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Gelde kabristanı seyreyle gönül,
Toprağın altında yatanlara bak.
Süslenip,püslenip gafil gezenler,
Çürümüş toprakta yatanlara bak...

Bu nasıl şehir ki her kes uyuklar,

Onlar canı pahasına savundu,
Bu güzel vatanı armağan kıldı,
Yokluklar içinde kaldı yok oldu,
Atamıza layık olamadık biz...

Çanakkale artık geçilmez dedi,

Bu yüce İslamı seçtikten sonra
İhlaslı imanla buluştur bizi!
Bu fani Dünya'dan göçtükten sonra,
Berat defterinle buluştur bizi!

Bu canı bedenden almadan önce

Yavrum sen anandan yeni doğmuşken,
Söylenen tekbiri duy yavaş yavaş,
Zamanla gelişip,aklın erince,
Seni yaratanı an yavaş yavaş...

Anneni,babanı sakın incitme,

Büyük ümitlerle gittin oraya,
Kavuştun belki özlenen paraya,
Kibirle, gururla döndün sılaya,
Öz benliğin kayıp olmuş Almancı...

Gece gündüz düştün markın peşine

Her gece ayrı bir serüvende,
Kendimi aradım bir çok rüyada.
Ayrı,ayrı insansın gecelerde,
Artık inanmıyorum rüyalarıma...

Bir anda kahraman,bir anda mazlum,

Zamanın penceresi,görünüşten farklıdır,
Anlamazlıktan gelme,Bir gün sende anlarsın,
İnsanın yaşamında bir çok sırlar saklıdır,
Ağustosta üşürsün,ta şubatta anlarsın...

Çok riyakar,sahtekar yaşamında dolaşır,

Oldum olası bunlar,kanun,yasa tanımaz,
Çıkarları dışında başka işler sınamaz,
Çevresini kandırır,yaş tahtalara basmaz,
Ülkenin baş ağrısı ah bu tuzu kurular...

Ezilmişi ezerler,senaryolar yazarlar,

Kullanmazsa o millet verilen zamanları,
Alamazsa Dünyada,ektiği hasatları,
Hep elinin tersiyle iterse fırsatları,
Varlığı istemeyen akıl fukarasıyız...

Rabbim her şeyi vermiş,almasını bilmeli,

İnsanın hayırlısı ahlaklı olanıdır.
Güzel davranışıyla hak-hukuku bilendir.
Manevi güzelliyi, insanlığa sunandır.
Helalı ve haramı hayatında görendir.