Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Yalan dünya için koca bir ömür
Kıymetsiz şeylerle mahvoldu gitti.
Nice hayellerle kurduğum hayat,
Yok oldu gün be gün eridi gitti...

Mal servet zenginlik,hepisi yalan,

Seni tanımak için yazıp her gün bir şiir,
Geçirmek ömrü yalnız sana dair sözlerle.
Sırlarını çözerek gönül bahçende,yol,yol
Yoluna güller sermek,gelirse gelsin ölüm...

Ümidinin bittiği Yerde yeni bir ümit,

Sığındığım Rabbim O, O’dur dertlere deva
O’ndan ötesi yalan O’ndan ötesi rüya! ..
Bir fani beşerim ben anlamaz beni kimse,
Yalvarılacak dost O'dur gayrısına yalvarmam! ..

Tüm Dünya hasmım olsa olmasa tek bir dostum

Değerleri yitirdik,değersizler baş oldu.
Zalimin zulmü arttı,gözlerimiz yaş doldu,
Saygısızlıklar arttı,sevgi saygı yok oldu,
Olana göz yummadan çareler bulunmalı! ...

Seri katiller çıktı,mazlum canlar alındı.

Bayram gönüllerin birlikte anılmasıdır,
Hasret kalan gönüllerin buluşup sevişmesidir
Bu günde dostlukların iyi pekişmesidir
Bayramlar kulların Mevla'sına yaklaştırmasıdır...

Hz. İbrahim'den beri yapılan en güzel ibadettir

Kutsal şehir Medine şehirlerin kıralı,
Şenlenerek büyüdün Peygamberim geleli,
Çirkin bir şehir iken,Güzel bir şehir oldun,
Şehirlerin Güzeli Kutsal şehir Medine…

Yoların gözledin Resüli Kibriyanın,

İnsanları üzdü kırdı ne oldu?
İnsan hiç sorar mı kendi kendine
Yazar çizer olup sığmaz bendine
Övüldü,sevindi,güldü ne oldu?

Çevrede herkese taş atıp durdu

Devleti soymayı adet etmişiz,
İtibar kazanmak yapımız bizim.
Çıkarımız için,çete kurmuşuz,
Dillerde dolaşır adımız bizim...

Meydan kalmış ise uğursuzlara,

Ham maddem öğrenci sermayem bilgi,
Bilginin gaynağı saygı ve sevgi,
Bu kutsal mesleğe duyulsun saygı,
Açacak güllerim yarınlar için...

Bayrağın renginde kanımız bizim,

Acaip bir haldedir,şu garip insan oğlu,
Her kes kendine haklı,suçluyum diyen var mı?
Bir şeyler yapar,bozar kendine toz kondurmaz,
Kendi düşen ağlarmış,elde kabahat var mı?

Kimi hatadan bıkmış,Suçlu olanı arar,