Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Unutmak çok kolay, unut diyorsun,
Duyduğun unutmak, kolay olmuyor.
Hepsi de geçici olay demiştin;
Bunca olanları aklım almıyor...

Her kes birbirine düşman kesildi;

Bu aziz Vatan uğruna dökülürken kanımız,
İtikatla seccadesiz toprağa değdi alnımız,
Şevk ile biz yürekten şahadetler getirdik.
Çınladı dağlar, ovalar yükseldi seslerimiz arş-ı alaya,
Hep çoğaldık bir iken bin olduk, eksilmedi sayımız,

Halk iradesi artık,kaldı yollarda yaya
Daha sen çok beklersin,gelişini Çankaya,
Ülkemde azınlıklar,söz sahibi olursa,
Cumhur'un seçtikleri çıkamaz Çankaya'ya...

12.05.2007

Ser koymuşum ben bu yola,sorarlarsa işte buyum.
Kimseler değiştiremez,can çıkmadan çıkmaz huyum
İçmişim Hak şarabını Ben Rahman'ın bir kuluyum...

Her devirde bir asırım,zamansızlıktır kusurum,
Gönülde tutsaklar gibi,nefislerime esirim.

Nimetle donatılmış sunulmuş kainat var,
Bunlardan faydalanan sayısız canlılar var.
Kuru toprak üstünde meyve veren ağaç var,
Gününü gün etmek mi bize sunulan hayat? ....

Hayat fedekarlıktır,hayat sevgi saçmaktır.

Islak gözlerimle sana geldim anne.
Gül tenini koklamaya geldim anne.
Üşüyen ellerine dokunmaya geldim anne,
Toprağında biten dikenleri,güllerle örtmeye geldim anne....
Yüreğimle,yüreyine ağlamaya geldim anne.
Baharın konakladığı saçlarına dokunmaya geldim anne.

Ne hoştur insanın güller açması,
Gök yüzünde kuşlar gibi uçması,
Bulutlarla yagmur olup yağması,
Çok zor hayellerin gerçek olması...

Bu gün senin doğum günün Resulüm,
Yıldızların selam durduğu gündür.
Arşı alanın sevinç duyduğu,
Meleklerin semalardan endiği gündür...

Kandilin mubarek olsun Resulüm,

Hepimiz yolcuyuz yol ayrımında,
Hala bekliyoruz,beklemekteyiz.
Bu fani dünyanın güzergahında,
Menzil için daha emeklemekteyiz...

Ne yaşarsın bunca yıl bu fanide?
Ümit dolu bir hayatın yok ise.
Hep hüsran içinde yanıp durursun,
Güzellikler kalmamışsa geride...

09.01.2007 Gebze